Google+ Followers

24 Ιουνίου 2015

ΠΡΟΣ ΑΛΩΠΕΚΑ ΤΙΝΑ… ΔΙΚΗΝ ΑΙΣΩΠΕΙΟΥ ΜΥΘΟΥ.



«Πόλλ' οἶδ' ἀλώπηξ, ἀλλ' ἐχῖνος ἓν μέγα».
Πολλά ξέρ’ η αλεπού, αλλά ο σκαντζόχοιρος ένα και μεγάλο!

                                                                Αρχίλοχος

Αξιόμεμπτη Πολυπράγμων Αλώπηξ, 
που τους πάντες ανακατώνεις και ταράζεις,
γνώριζε πως όταν όλα θα καταρρέουν γύρω σου ─διότι θα έρθει αυτή η ώρα, σύμφωνα με τον άτεγκτο θεσμό των Ωρών και της εν καιρώ αποδόσεως των Οφειλομένων─ τότε θα εύχεσαι να είχες κοντά σου τους ανθρώπους που τόσο επιπόλαια καταπρόδωσες και κατασυκοφάντησες! 

Αλλά, θα είναι πλέον αργά για σένα, διότι «πῶς ἀνακτητέα ἡ Φιλοσοφία τῷ γε ἀτιμάσαντι αὐτὴν καὶ ῥίψαντι;» Πώς είναι δυνατόν να επανακτήσει την Φιλοσοφία, αυτός που την ατίμασε και την απέρριψε; 

ΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ:

Τρέξε, τρέξε, αλώπηξ λαμπουρίς,  
σπείρε παντού χολή και ψέμμα,
μόνον έτσι το «φίλοιστρε κακοῖς»,
θα νιώσεις με το ίδιο σου το αίμα!



Μία από τις πιο μυστηριώδεις πτυχές της αλεπούς είναι η φωνή της.
Εδώ είναι μερικές ηχογραφήσεις, οι περισσότερες από την άγρια ​​φύση,
που δείχνουν πόσο διαφορετικούς τρόπους επικοινωνίας μπορεί να έχουν...



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ