Google+ Followers

29 Αυγούστου 2013

ΡΟΔΙΑ ΤΕΤΡΑΚΛΩΝΗ



Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Στίχοι: Πάνος Κοκκινόπουλος
Ερμηνεία: Χορωδία Τερψιχόρης Παπαστεφάνου

Αχνά χαράματα, σιγά
σαν τρεμοπαίζει η Πούλια,
θα μαραθούν τα γιασεμιά,
θα μαραθούν τα γιούλια.

Μα εσύ θα είσαι μοναχή,
γερμένη στο περβάζι,
και θα θωρείς τη χρυσαυγή,
τα πέπλα της ν' αλλάζει.

Ροδιά μου εσύ τετράκλωνη,
στολίδι της αυλής μου,
ανάπαυση της προσμονής,
νεράκι της πληγής μου.

Θα `ρθείς στο σπίτι μας ξανά,
μ' εμέ να σμίξεις πάλι,
και δυο κρινάκια τ' Απριλιού
να βάλεις στ' ανθογυάλι.

Στα χέρια μου σε σήκωσα,
σ' ανύψωσα ως τ' αστέρια,
και σμάρια να φτερούγισαν
στα στήθια περιστέρια.

Με της χαράς το ξύπνημα,
με της φυγής τον πόνο,
κι από τα τότε καρτερώ
το γυρισμό σου μόνο.

Ροδιά μου εσύ τετράκλωνη,
στολίδι της αυλής μου,
ανάπαυση της προσμονής,
νεράκι της πληγής μου.

Θα `ρθείς στο σπίτι μας ξανά,
μ' εμέ να σμίξεις πάλι,
και δυο κρινάκια τ' Απριλιού
να βάλεις στ' ανθογυάλι.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:

«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός



Όταν κάποιος του είπε:

«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.


Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ