Google+ Followers

21 Ιουνίου 2013

ΤΟΥ ΡΙΖΙΚΑΡΗ



Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική
: Χριστόδουλος Χάλαρης
Ερμηνεία: Χρύσανθος Θεοδωρίδης

Κόσμε κόσμε, του μπαξέ μου δυόσμε,
κόσμε κόσμε, του Θεού φουμιά.
Κάμε κάμε, λουλουδάκι νά 'μαι,
νά 'μαι νά 'μαι σ' ακροποταμιά.

Βαφτιστή μου κι άγιε Κλήδονα,
βάλε μέλι στ’ αγριοκύδωνα!

Φίλε φίλε, τον αητό σου στείλε,
φίλε φίλε, πάνω στα βουνά.
Τρέξε τρέξε, με τον Ήλιο παίξε
τρέξε τρέξε κι ο καιρός περνά.

Βαφτιστή μου, καμηλιέρη μου,
πες μου τώρα για το ταίρι μου!

Χάρε χάρε, τους γερόντους πάρε,
πάρε πάρε κι άσε τα παιδιά.
Κοίτα κοίτα τη χρυσή σαΐτα,
κοίτα κοίτα πό 'χουν στην καρδιά.

Βαφτιστή μου, Ριζικάρη μου,
ποιός θα πάρει το λογάρι μου;

Βράδυ βράδυ, γύρω στο πηγάδι,
βράδυ βράδυ, έμπα στο χορό.
Μίλα μίλα, στης καρδιάς τα φύλλα,
μίλα μίλα, δροσερό νερό.

Βαφτιστή μου και Σωτήρα μου,
πες μου πάλι για τη μοίρα μου!

Κόσμε κόσμε, του μπαξέ μου δυόσμε,
κόσμε κόσμε, του Θεού ματιά.
Κάμε κάμε, αγεράκι νά 'μαι,
νά 'μαι νά 'μαι πάνω απ' τη φωτιά.

Βαφτιστή μου κι άγιε Κλήδονα,
βάλε μέλι στ' αγριοκύδωνα!

Χάρε χάρε, τους γερόντους πάρε,
πάρε πάρε κι άσε τα παιδιά.
Κοίτα κοίτα τη χρυσή σαΐτα,
κοίτα κοίτα πό 'χουν στην καρδιά.

Βαφτιστή μου, Ριζικάρη μου,
ποιός θα πάρει το λογάρι μου;


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ