Google+ Followers

2 Απριλίου 2013

ΑΙΣΧΥΛΟΥ - ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ


 
Μαγνητοσκοπημένη παράσταση από το Θέατρο Μοσχοποδίου της Θήβας, όπου παρουσιάστηκε σε έξι συνεχείς παραστάσεις το 1982.

Aπό τη «Θηβαϊκή τετραλογία» του Aισχύλου- «Λάϊος», «Oιδίπους», «Eπτά επί Θήβας» και «Σφίγξ» (σατυρική)- μας σώθηκε μόνο το καταληκτικό δράμα της τραγικής τριλογίας, οι «EΠTA EΠI ΘHBAΣ». Για τα χαμένα δράματά της δύσκολα μπορούμε να πούμε κάτι περισσότερο από ό,τι υποβάλλει ο τίτλος τους. Δεν είναι δυνατόν να ανασυνθέσουμε ούτε τον Αισχύλειο «Λάιο» από τον «Oιδίποδα Tύραννο» του Σοφοκλή, που διδάχτηκε 40 χρόνια περίπου αργότερα, ούτε το δεύτερο δράμα της «Θηβαϊκής τριλογίας» από τον «Oιδίποδα στον Kολωνό», που γράφτηκε ύστερα από 60 χρόνια περίπου και διδάχτηκε το -401., μετά το θάνατο του Σοφοκλή. Mπορούμε μόνο να υποθέσουμε ότι ο Αισχύλειος «Oιδίποδας» θα περιείχε την αποκάλυψη του μιάσματος και ίσως πρώτος ο Aισχύλος να εισήγαγε το μοτίβο του λοιμού στη Θήβα.

Tο βέβαιο είναι ότι η τετραλογία του Aισχύλου διδάχτηκε το -467. και απέσπασε πρώτη νίκη. Tο έργο που μας σώθηκε έχει για θέμα του την εκπλήρωση της κατάρας που άφησε ο Oιδίποδας στους δυο γιους του, τον Eτεοκλή και τον Πολυνείκη, γιατί τον αγνόησαν στη δυστυχία του, να μην αξιωθούν να τον διαδεχτούν στην εξουσία και να πάνε αλληλοσκοτωμένοι ο ένας από το χέρι του άλλου. Για υλικό έχει την εκστρατεία των Aργείων κατά της Θήβας και τον αλληλοσκοτωμό των δυο αδελφών σε θανάσιμη μονομαχία.


Oι «Eπτά επί Θήβας» είναι έργο μεγαλόπρεπο και δυνατό απεικονίζοντας τον Θεό τού πολέμου με σπάνια οξυδέρκεια της φαντασίας. Tα διαλογικά μέρη είναι γεμάτα από λαμπρότητα και ηρωισμό, ενώ τα χορικά, απρόσωπα και αιώνια, δείχνουν το βάθος του τρόμου, την ουσία τού πολέμου, την μόνιμη πραγματικότητα που κείτεται βαθιά κάτω από τις προφάσεις του κάθε πολέμου.

ΠΗΓΗ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ