31/3/12

Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ - ANIMAL FARM




Η Φάρμα των Ζώων είναι το προτελευταίο μυθιστόρημα του Τζώρτζ Όργουελ (προηγείται 4 χρόνια του "1984" και κυκλοφόρησε το 1945).
Αναφέρεται σε μία δυστοπική ιστορία κατά την οποία τα ζώα μιας φάρμας μη ανεχόμενα την σκληρή αντιμετώπιση του ανθρώπου-αφέντη επαναστατούν.
Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου αναφέρεται στα τεκταινόμενα μετά την Επανάσταση και τη διαμόρφωση της κοινωνίας των ζώων της φάρμας κατά την ανεξαρτησία τους από τους ανθρώπους...

Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ





Σενάριο - Σκηνοθεσία: Τώνια Μαρκετάκη
Μουσική: Ελένη Καραϊνδρου
Πρωταγωνιστούν: Τούλα Σταθοπούλου, Στρατής Τσοπανέλλης, Σπύρος Παντέλιος, Σπύρος, Μανώλης Λογιάδης, Λάκης Κωνσταντής, Γιώργης Αγιοβλασσίτης, Αντίοχος, Άννυ Λούλου, Αλίκη Νικηφόρου
Διάρκεια: 109 λεπτά
Έτος Παραγωγής: 1984

Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ...



Τα έθνη δεν φονεύονται, ούτε διά της πείνης, ούτε διά των χρεωκοπιών, ούτε διά της ήττης· φονεύονται διά της ιδέας.

                        Πολύβιος Δημητρακόπουλος (Αρκάς)
                                  (Γενν. 1864 – Απ. 1922)

30/3/12

ΟΙ ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ


29/3/12

ΟΜΙΛΟΥΜΕ ΟΜΗΡΙΚΑ...


Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ώς τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα.
Γιώργος Σεφέρης 

Από την Νία Θεοφανίδου.
 
Ποια Ελληνική λέξη είναι αρχαία και ποια νέα;
Γιατί μια Ομηρική λέξη μας φαίνεται δύσκολη και ακαταλαβίστικη;
Οι Έλληνες σήμερα ασχέτως μορφώσεως μιλάμε ομηρικά, αλλά δεν το ξέρομε επειδή αγνοούμε την έννοια των λέξεων που χρησιμοποιούμε.
Για του λόγου το αληθές θα αναφέρομε μερικά παραδείγματα για να δούμε ότι η Ομηρική γλώσσα όχι μόνο δεν είναι νεκρή, αλλά είναι ολοζώντανη.

Αυδή είναι η φωνή. Σήμερα χρησιμοποιούμε το επίθετο άναυδος.

Αλέξω στην εποχή του Ομήρου σημαίνει εμποδίζω, αποτρέπω. Τώρα χρησιμοποιούμε τις λέξεις αλεξίπτωτο, αλεξίσφαιρο, αλεξικέραυνο αλεξήλιο Αλέξανδρος (αυτός που αποκρούει τους άνδρες) κ.τ.λ.

Με το επίρρημα τήλε στον Όμηρο εννοούσαν μακριά, εμείς χρησιμοποιούμε τις λέξεις τηλέφωνο, τηλεόραση, τηλεπικοινωνία, τηλεβόλο, τηλεπάθεια κ.τ.λ.

Λάας ή λας έλεγαν την πέτρα. Εμείς λέμε λατομείο, λαξεύω.

Πέδον στον Όμηρο σημαίνει έδαφος, τώρα λέμε στρατόπεδο, πεδινός.

Το κρεβάτι λέγεται λέχος, εμείς αποκαλούμε λεχώνα τη γυναίκα που μόλις γέννησε και μένει στο κρεβάτι.

Πόρο έλεγαν τη διάβαση, το πέρασμα, σήμερα χρησιμοποιούμε τη λέξη πορεία. Επίσης αποκαλούμε εύπορο κάποιον που έχει χρήματα, γιατί έχει εύκολες διαβάσεις, μπορεί δηλαδή να περάσει όπου θέλει, και άπορο αυτόν που δεν έχει πόρους, το φτωχό.

Φρην είναι η λογική. Από αυτή τη λέξη προέρχονται το φρενοκομείο, ο φρενοβλαβής, ο εξωφρενικός, ο άφρων κ.τ.λ.

Δόρπος, λεγόταν το δείπνο, σήμερα η λέξη είναι επιδόρπιο.

Λώπος είναι στον Όμηρο το ένδυμα. Τώρα αυτόν που μας έκλεψε (μας έγδυσε το σπίτι) το λέμε λωποδύτη.

Ύλη ονόμαζαν ένα τόπο με δένδρα, εμείς λέμε υλοτόμος.

Άρουρα ήταν το χωράφι, όλοι ξέρουμε τον αρουραίο.

Τον θυμό τον αποκαλούσαν χόλο. Από τη λέξη αυτή πήρε το όνομα της η χολή, με την έννοια της πίκρας. Λέμε επίσης αυτός είναι χολωμένος.

Νόστος σημαίνει επιστροφή στην πατρίδα. Η λέξη παρέμεινε ως παλινόστηση, ή νοσταλγία.

Άλγος στον Όμηρο είναι ο σωματικός πόνος, από αυτό προέρχεται το αναλγητικό.
Το βάρος το αποκαλούσαν άχθος, σήμερα λέμε αχθοφόρος.

Ο ρύπος, δηλαδή η ακαθαρσία, εξακολουθεί και λέγεται έτσι - ρύπανση.

Από τη λέξη αιδώς (ντροπή) προήλθε ο αναιδής.

Πέδη, σημαίνει δέσιμο και τώρα λέμε πέδιλο. Επίσης χρησιμοποιούμε τη λέξη χειροπέδες.

Από το φάος, το φως προέρχεται η φράση φαεινές ιδέες.

Άγχω, σημαίνει σφίγγω το λαιμό, σήμερα λέμε αγχόνη. Επίσης άγχος είναι η αγωνία από κάποιο σφίξιμο, ή από πίεση.

Βρύχια στον Όμηρο είναι τα βαθιά νερά, εξ ου και τo υποβρύχιο.

Φερνή έλεγαν την προίκα. Από εκεί επικράτησε την καλά προικισμένη να τη λέμε «πολύφερνη νύφη».

Το γεύμα στο οποίο ο κάθε παρευρισκόμενος έφερνε μαζί του το φαγητό του λεγόταν έρανος. Η λέξη παρέμεινε, με τη διαφορά ότι σήμερα δεν συνεισφέρουμε φαγητό, αλλά χρήματα.

Υπάρχουν λέξεις, από τα χρόνια του Ομήρου, που ενώ η πρώτη τους μορφή μεταβλήθηκε - η χειρ έγινε χέρι, το ύδωρ νερό, η ναυς έγινε πλοίο, στη σύνθεση διατηρήθηκε η πρώτη μορφή της λέξεως.
Από τη λέξη χειρ έχομε: χειρουργός, χειριστής, χειροτονία, χειραφέτηση, χειρονομία, χειροδικώ κ.τ.λ.
Από το ύδωρ έχομε τις λέξεις: ύδρευση υδραγωγείο, υδραυλικός, υδροφόρος, υδρογόνο, υδροκέφαλος, αφυδάτωση, ενυδρείο, κ.τ.λ.
Από τη λέξη ναυς έχομε: ναυπηγός, ναύαρχος, ναυμαχία, ναυτικός, ναυαγός, ναυτιλία, ναύσταθμος, ναυτοδικείο, ναυαγοσώστης, ναυτία, κ.τ.λ.

Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα παραδείγματα προκύπτει ότι: Δεν υπάρχουν αρχαίες και νέες Ελληνικές λέξεις, αλλά μόνο Ελληνικές.

Η Ελληνική γλώσσα είναι ενιαία και ουσιαστικά αδιαίρετη χρονικά.

Από την εποχή του Ομήρου μέχρι σήμερα προστέθηκαν στην Ελληνική γλώσσα μόνο ελάχιστες λέξεις.

Η γνώση των εννοιών των λέξεων θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε ότι μιλάμε τη γλώσσα της ομηρικής ποίησης, μια γλώσσα που δεν ανακάλυψε ο Όμηρος αλλά προϋπήρχε πολλές χιλιετηρίδες πριν από αυτόν.

Φίλοι μου, προσθέστε και εσείς τις δικές σας γνώσεις που να σχετίζονται με το θέμα.

Σκοπός μας είναι να ανακαλύψουμε τις έννοιες των λέξεων για να μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε καλύτερα. Παλαιότερα όταν έλεγαν μια λέξη καταλάβαιναν όλοι το ίδιο. π.χ για τη λέξη αρετή ήξεραν ότι είναι η μεσότητα ανάμεσα σε δύο υπερβολές. Σήμερα ο καθένας για την ίδια λέξη εννοεί και κάτι διαφορετικό.

Πηγές: Απολλώνιου Σοφιστού, Λεξικόν κατά στοιχείον Ιλιάδος και Οδύσσειας, Εκδόσεις Ηλιοδρόμιο.

Ευχαριστώ την Φιλαρέτη για την αποστολή του άρθρου.

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΧΟΡΗΓΩΝ


28/3/12

ΤΑΧΕΩΣ ΛΑΒΕ ΤΡΥΒΛΙΟΝ...


Τάχα γὰρ ἔπεισι 
λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεο-
κρανιολειψανοδριμυποτριμματο-σιλφιοτυρομελιτοκατακεχυμενο-κιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστερα-λεκτρυονοπτεκεφαλλιοκιγκλοπε- 
λειολαγωιοσιραιοβαφητραγα- 
νοπτερυγών*· σὺ δὲ ταῦτ᾽ ἀκροασάμε- 
νος ταχὺ καὶ ταχέως λαβὲ τρύβλιον... 

Γρήγορα θά ‘ρθει και η 
λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεο-
κρανιολειψανοδριμυποτριμματο-σιλφιοτυρομελιτοκατακεχυμενο-κιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστερα-λεκτρυονοπτεκεφαλλιοκιγκλοπε- 
λειολαγωιοσιραιοβαφητραγα- 
νοπτερυγών ...κι εσύ γρήγορα άκουσέ τα  
και πάρε αμέσως πιάτο...

     Ἀριστοφάνης / Ἐκκλησιάζουσαι

*η μεγαλύτερη λέξη τής Ελληνικής Γλώσσας.

27/3/12

ΜΙΚΡΟΨΥΧΟΙ ΚΑΙ ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΟΙ...


Ὁ πλούτῳ καὶ χρήμασι δουλεύων καταφρονείσθω ὡς μικρόψυχος ὢν καὶ ἀνελεύθερος. 

Αυτός που είναι δούλος στον πλούτο και τα χρήματα να καταφρονείται ως μικρόψυχος και ανελεύθερος!

                          Χαρώνδας ὁ Νομοθέτης


26/3/12

ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ ΚΑΤΑ ΚΡΑΤΩΝ


ΑΙΣΧΡΟΝ ΕΣΤΙ...


Ἔστω δὲ καὶ αἰσχρὸν εἰπεῖν τὸ αἰσχρόν.

Ας θεωρείται αισχρό και το να μιλάει κανείς αισχρά!

                                Χαρώνδας ὁ Νομοθέτης

25/3/12

22/3/12

ΟΥΔΕΝ ΟΙΚΕΙΟΤΕΡΟΝ ΠΑΤΡΙΔΟΣ



Οὐδὲν γάρ ἐστιν οἰκειότερον πατρίδος.

Τίποτα δεν είναι πιό οικείο από την Πατρίδα.
                       
                     Χαρώνδας ὁ Νομοθέτης

21/3/12

ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ


20/3/12

ΑΝΕΥ ΑΡΕΤΗΣ...


Οὐδεὶς γὰρ ἀνὴρ τέλειος ἄνευ ἀρετῆς.

Κανένας άνθρωπος δεν είναι τέλειος χωρίς την αρετή!

                    Χαρώνδας ὁ Νομοθέτης

Ο ΣΤΑΥΡΑΕΤΟΣ ΤΟΥ ΜΑΧΑΙΡΑ


19/3/12

ΧΡΗ ΕΜΜΕΝΕΙΝ ΤΟΙΣ ΕΙΡΗΜΕΝΟΙΣ


Χρὴ δὲ ἐμμένειν τοῖς εἰρημένοις, τὸν δὲ παραβαίνοντα ἔνοχον εἶναι τῇ πολιτικῇ ἀρᾷ.

Πρέπει να εμμένουμε στα λεχθέντα αυτός δε που παραβαίνει αυτή την αρχή, ας είναι ένοχος πολιτικής κατάρας!
    
Χαρώνδας ὁ Νομοθέτης

17/3/12

H ΓΟΡΓΟΝΑ...


16/3/12

ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ


Οὐκ ἐπιλογιζομένη ἡ ψυχὴ τὸ τοῦ σώματος αὔταρκες οὐ δύναται ἑαυτὴν αὐτάρκη ποιῆσαι.

Η ψυχὴ που δεν φροντίζει να μάθει στο σώμα την αυτάρκεια, δεν μπορεί ούτε η ίδια να γίνει αυτάρκης!
           
                                    Ἀπολλώνιος ὁ Τυανεύς

15/3/12

ΠΩΣ Ο ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΗΣ ΥΠΕΛΟΓΙΣΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΓΗΣ




Ευχαριστώ την Φιλαρέτη για την αποστολή του βίντεο.

ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ


Τῆς αὐταρκείας καρπὸς μέγιστος ἐλευθερία.

Ο μέγιστος καρπός τής Αυτάρκειας είναι η Ελευθερία!
                                      Ἐπίκουρος

12/3/12

ΜΟΧΘΟΣ ΚΕΝΟΣ...


Εἰς πέλαγος μὴ σπέρμα βαλεῖν καὶ γράμματα γράψαι, 
ἀμφότερον μόχθός τε κενὸς καὶ πρᾶξις ἄπρακτος!

Μην εναποθέτεις σπόρους στο πέλαγος, ούτε να γράφεις εκεί γράμματα,
διότι και οι δύο αυτές πράξεις είναι μόχθος κενός και πράξεις - άπρακτες!

                        Αρχαίος Χρησμός


11/3/12

ΔΗΛΟΣ


ΞΗΡΩΝ ΑΠΟ ΚΛΑΔΩΝ...


Ξηρῶν ἀπὸ κλάδων καρπὸν οὐκ ἔσται λαβεῖν!

Από ξερά κλαδιά δεν είναι δυνατόν να λάβεις καρπό! 

                                                 Αρχαίος Χρησμός

8/3/12

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΜΕ... ΗΛΙΟΚΑΤΑΙΓΙΔΑ!


Μεγάλη ηλιακή καταιγίδα φτάνει την Πέμπτη στη Γη.


 Μεγάλη ηλιακή καταιγίδα πλησιάζει προς τη Γη, απειλώντας να προκαλέσει προβλήματα στις τηλεπικοινωνίες, τα συστήματα GPS, τους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και τις αερομεταφορές (σ.σ. δηλαδή σε οτιδήποτε τεχνητό...). 

Η ηλιακή καταιγίδα -η μεγαλύτερη των τελευταίων πέντε ετών- θα κατακλύσει τη Γη με φορτισμένα σωματίδια το πρωί της Πέμπτης, σύμφωνα με Αμερικανούς επιστήμονες. 

Η ηλιακή καταιγίδα είναι αποτέλεσμα μιας ηλιακής έκλαμψης που συνέβη την Τρίτη, ο οποία προκάλεσε μια μαζική εκτίναξη φορτισμένων σωματιδίων στο διάστημα.

Όταν φτάσουν στη Γη, τα φορτισμένα σωματίδια θα κινούνται με ταχύτητα 6,4 εκατομμυρίων χιλιομέτρων την ώρα.

Η ηλιακή καταιγίδα θα πλήξει κυρίως πολικές περιοχές.


ΟΜΜΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΖΩΗΣ ΦΩΣ,
ΠΥΡΙΔΡΟΜΕ, ΚΥΚΛΟΕΛΙΚΤΕ,
ΖΑΜΕΝΗΣ ΑΣΕΒΟΥΣΙΝ...
ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΩΡ, ΦΩΣΦΟΡΟΣ,
ΚΛΥΘΙ ΛΟΓΩΝ!!

ΝΥΝ ΟΥ ΧΡΗ ΖΗΤΕΙΝ, ΑΛΛΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙΝ...



Μειράκιον ὢν ἐζήτησα, νῦν δὲ οὐ χρὴ ζητεῖν, ἀλλὰ διδάσκειν ἃ εὕρηκα.
  
Αναζήτησα όταν ήμουν νεαρός∙ τώρα δεν πρέπει πια ν’ αναζητώ, αλλά να διδάσκω όσα βρήκα.

                                   Ἀπολλώνιος ὁ Τυανεύς

5/3/12

ΔΕΙΞΩ ΑΥΤΟΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΝ ΑΔΙΚΟΥΝΤΑ...



-“Δικάσομαι” ἔφη “πρὸς τίνα;”

-“Πρός γε τὸν σεαυτοῦ” εἶπε “κατήγορον, δικάσει δὲ ὁ βασιλεύς.”

-“ Ἐμοὶ δὲ” ἔφη “καὶ τῷ βασιλεῖ τίς ὁ δικάσων; Δείξω γὰρ αὐτὸν φιλοσοφίαν ἀδικοῦντα.”

-“Καὶ τίς” εἶπε “βασιλεῖ φιλοσοφίας λόγος, κἂν ἀδικῶν ταύτην τύχῃ;”

-“ Ἀλλὰ φιλοσοφίᾳ πολὺς” ἔφη “βασιλέως, ἵν' ἐπιτηδείως ἄρχῃ.”

-«Ενώπιον ποίου θα απολογηθώ;» (είπε ο Απολλώνιος)

-«Ενώπιον του κατηγόρου σου», είπε εκείνος, «και θα σε δικάσει ο βασιλιάς».

-«Και ανά­μεσα σε μένα και τον βασιλιά ποιός θα διεξαγάγει την δίκη;» ρώτησε. «Διότι θα αποδείξω ότι είναι ένοχος αδικίας εις βάρος της Φιλοσοφίας».

-«Και τι σχέση έχει η Φιλοσοφία με τον βασιλιά, ακόμα κι αν τυχόν την αδικεί;» είπε εκείνος.

-«Έχει ο βασιλιάς με την Φιλοσοφία», είπε ο Απολλώνιος, «για να είναι σε θέση να ασκεί ορθά την εξουσία»!

(Φιλόστρατος – Τὰ ἐς τὸν Τυανέα Ἀπολλώνιον, Βιβλίον 8ον. Σύγχρονη ἀπόδοση: Ἰαλυσσός.)