Google+ Followers

17 Νοεμβρίου 2012

Η ΔΟΛΙΑ ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΤΥΦΩΝΑ… ΔΙΑΠΡΑΧΘΕΙΣΑ ΕΒΔΟΜΗ ΕΠΙ ΔΕΚΑ ΜΗΝΟΣ ΑΘΥΡ, ΕΝ ΩΙ ΤΟΝ ΣΚΟΡΠΙΟΝ Ο ΗΛΙΟΣ ΔΙΕΞΕΙΣΙΝ…



Βασιλεύοντα δ' Ὄσιριν Αἰγυπτίους μὲν εὐθὺς ἀπόρου βίου καὶ θηριώδους ἀπαλλάξαι καρπούς τε δείξαντα καὶ νόμους θέμενον αὐτοῖς καὶ Θεοὺς διδάξαντα τιμᾶν· ὕστερον δὲ γῆν πᾶσαν ἡμερούμενον ἐπελθεῖν ἐλάχιστα μὲν ὅπλων δεηθέντα, πειθοῖ δὲ τοὺς πλείστους καὶ λόγῳ μετ' ᾠδῆς πάσης καὶ μουσικῆς θελγομένους προσαγόμενον· ὅθεν Ἕλλησι δόξαι Διονύσῳ τὸν αὐτὸν εἶναι.
Όταν ανέλαβε τὴν βασιλική εξουσία ο Όσιρις, απάλλαξε αμέσως τους Αιγυπτίους από τὴν πρωτόγονη και άγρια ζωή, τους έμαθε τους καρπούς της γής, τους όρισε νόμους και τους δίδαξε να τιμούν τους Θεούς. Έπειτα ταξίδεψε σ’όλη τη γη, εξημέρωσε τους ανθρώπους, καταφεύγοντας ελάχιστα στα όπλα, αφού τραβούσε τους περισσότερους κοντά του με τὴν πειθώ και τον λόγο, με τα θέλγητρα του τραγουδιού και της μουσικής, εξ ού και οι Έλληνες θεώρησαν πως ταυτίζεται με τον δικό τους Διόνυσο.

Τυφῶνα δ' ἀπόντος μὲν οὐθὲν νεωτερίζειν διὰ τὸ τὴν Ἶσιν εὖ μάλα φυλάττεσθαι καὶ προσέχειν ἐγκρατῶς ἔχουσαν, ἐπανελθόντι δὲ δόλον μηχανᾶσθαι συνωμότας ἄνδρας ἑβδομήκοντα καὶ δύο πεποιημένον καὶ συνεργὸν ἔχοντα βασίλισσαν ἐξ Αἰθιοπίας παροῦσαν, ἣν ὀνομάζουσιν Ἀσώ· τοῦ δ' Ὀσίριδος ἐκμετρησάμενον λάθρα τὸ σῶμα καὶ κατασκευάσαντα πρὸς τὸ μέγεθος λάρνακα καλὴν καὶ κεκοσμημένην περιττῶς εἰσενεγκεῖν εἰς τὸ συμπόσιον. ἡσθέντων δὲ τῇ ὄψει καὶ θαυμασάντων ὑποσχέσθαι τὸν Τυφῶνα μετὰ παιδιᾶς, ὃς ἂν ἐγκατακλιθεὶς ἐξισωθῇ, διδόναι δῶρον αὐτῷ τὴν λάρνακα.
Όσο απουσίαζε ο Όσιρις, ο Τυφών δεν τόλμησε να επιχειρήσει τίποτα ανατρεπτικό, διότι η Ίσις φυλαγόταν καλά, πρόσεχε και κυβερνούσε το βασίλειο με σταθερότητα. Όταν όμως εκείνος επέστρεψε, μηχανεύτηκε δόλιο κόλπο, αφού απέκτησε συνωμότες εβδομήντα δύο άντρες και είχε συνεργό κάποια βασίλισσα που ήρθε από τὴν Αιθιοπία και τὴν αποκαλούν Ασώ. Αφού μέτρησε κρυφά το ανάστημα του Οσίριδος κι έφτιαξε στο μέγεθός του κάσα όμορφη, με πλούσια στολίδια, τὴν έφερε στο συμπόσιο. Όλοι ευφράνθηκαν βλέποντάς την, τη θαύμασαν, και ο Τυφών αστειευόμενος υποσχέθηκε πως όποιος μπει μέσα κι έχει τις ίδιες διαστάσεις θα του τὴν δωρίσει.

Πειρωμένων δὲ πάντων καθ' ἕκαστον, ὡς οὐδεὶς ἐνήρμοττεν, ἐμβάντα τὸν Ὄσιριν κατακλιθῆναι· τοὺς δὲ συνωμότας ἐπιδραμόντας ἐπιρράξαι τὸ πῶμα καὶ τὰ μὲν γόμφοις καταλαβόντας ἔξωθεν, τῶν δὲ θερμὸν μόλιβδον καταχεαμένους ἐπὶ τὸν ποταμὸν ἐξενεγκεῖν καὶ μεθεῖναι διὰ τοῦ Τανιτικοῦ στόματος εἰς τὴν θάλασσαν, ὃ διὰ τοῦτο μισητὸν ἔτι νῦν καὶ κατάπτυστον νομίζειν Αἰγυπτίους.
Δοκίμασαν όλοι, ένας ένας, κανένας δεν χωρούσε, μπήκε όμως ο Όσιρις και ξάπλωσε. Έτρεξαν τότε οι συνωμότες, έκλεισαν το σκέπασμα, χρησιμοποιώντας εξωτερικά σφήνες, το σφράγισαν με καυτό μολύβι, το έρριξαν στον ποταμό και μεταφέρθηκε μέχρι τὴν θάλασσα μες από τὴν Τανιτική εκβολή του Νείλου, και για τον λόγο αυτό ακόμα και σήμερα οι Αιγύπτιοι τὴν μισούν και τὴν αναφέρουν με φρίκη.

Ταῦτα δὲ πραχθῆναι λέγουσιν ἑβδόμῃ ἐπὶ δέκα μηνὸς Ἀθύρ, ἐν ᾧ τὸν Σκορπίον ὁ Ἥλιος διέξεισιν, ὄγδοον ἔτος καὶ εἰκοστὸν ἐκεῖνο βασιλεύοντος Ὀσίριδος.
Τούτα έγιναν, καθώς λένε, τὴν δεκάτη εβδόμη μέρα του μηνός Αθύρ (17 Νοεμβρίου), τότε που ο Ήλιος περνάει από τον Σκορπιό, αφού ο Όσιρις είχε βασιλέψει για εικοσιοκτώ χρόνια.

(Πλούταρχος, Περὶ Ἴσιδος καὶ Ὀσίριδος, κεφ. 13. Η απόδοση του αρχαίου κειμένου είναι από τις εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1995, με ορισμένες διορθώσεις).

Υ.Γ. ΚΑΘΕ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ, ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ…
ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, ΦΟΒΟΥ ΤΟΝ ΤΥΦΩΝΑ ΚΑΙ «ΔΩΡΑ» ΦΕΡΟΝΤΑ!
 Το "κομμένο κεφάλι" για τους Έλληνες είναι αρνητικό - αποτροπαϊκό σύμβολο και παραπέμπει στην κομμένη κεφαλή τής Μέδουσας, γνωστή και ως Γοργόνειον... Χάρισμα τού Τυφώνα και των Υπηρετών του. Σύν Αθηνά!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ