Google+ Followers

14 Νοεμβρίου 2012

ΤΟ ΣΥΡΤΟ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ



ΤΟ ΣΥΡΤΟ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ
ΧΑΙΝΗΔΕΣ: ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ 1997
ΣΤΙΧΟΙ - ΜΟΥΣΙΚΗ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ

Ένα τραγούδι έχει φυλάξει παλιό κιτάπι
που λέει γιά μάχες, Θεούς κι αστέρια, καημό κι αγάπη.
Ένα τραγούδι γιά να ξεχάσεις και για να θυμηθείς
για όσα είδες κι έχεις ποθήσει κι όσα ποτέ κι όσα ποτέ δε δεις.

Όποιος ψάξει θα το μάθει - στης καρδιάς τα βάθη!

Μέρα με μέρα δεν ξεχωρίζει με το σκοτάδι,
που μέσα του 'χα βαθιά κρυμμένο αγάπης χάδι.
Βάρκα η ζωή μου δίχως καρένα, σπασμένα τα κουπιά,
γιατί κοιμάται το κάθε βράδυ δίχως αγάπη πια.

Πες μου το σκοπό ν' αρχίσω - να σε λησμονήσω!

Θάλασσα η σκέψη ποιός θα μπορέσει να τη μερώσει,
σαν τον καημό μου για το χωριό μου που 'χει ερημώσει.
Τούτο τον τόπο βοριάς τον δέρνει κι Ήλιος τον τυραννεί
κι η μοναξιά του μες στην καρδιά μας μαχαίρι και πονεί.

Βόηθα, Παναγιά, τη σκέψη - να μην αγριέψει!

Βρήκα τ' αέρι και του 'πα φίλος του πως θα γίνω,
πριχού το τέλος φανεί να φεύγεις, μου 'πε κι εκείνο.
Φύσηξ' αέρι πάρε με αλάργο και μέσα της μαζί,
στ'ς αυλές του χάρου όποιος δε μπαίνει αληθινά δε ζει.

Μιάν ανάσα είμ' από σένα - μιά κι απ' τον καθένα!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ