Google+ Followers

25 Αυγούστου 2012

ΤΑ ΦΛΟΥΡΙΑ... ΚΙ Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ... ΔΕΝ ΠΑΝΕ ΜΑΖΙ!




Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Χριστόδουλος Χάλαρης
Ερμηνεία: Χρύσανθος Θεοδωρίδης


Σ’ έρημο φαράγγι, σε λυκοποριά,
έχασα μαντήλι μ’ εκατό φλουριά,
ξόρκισα το χώμα, έκανα σταυρό
πριν αποσπερώσει να τα βρώ.
  
Τότε καρασκέρι γροίκησα μακριά,
κι είδα μες στο ήλιο στην κακοπετριά
τρεις αλογολάτες με βαριά σπαθιά
και τις αλυσίδες αρμαθιά.

Τί ’ναι το κισμέτι, τί ’ναι το γραφτό;
Πριν το μονοπάτι πάρω να κρυφτώ,
μού ’στησαν καρτέρι σε μια πατουλιά
και με κλαίγαν δένδρα και πουλιά.

Ήταν μαύρη Τρίτη, μαύρο δειλινό
κι έχασα τον κόσμο και τον ουρανό.
Σε μεγάλο κάστρο, σε βαθειά σπηλιά
με τους πεθαμένους αγκαλιά.

Ώσπου κάποιο βράδυ τρίξαν οι αρμοί
κι άστραψε στην πόρτα λυγερό κορμί∙
μια Βασιλοπούλα σαν τη Μαξιμώ,
πού ’χε δυό φιδάκια στο λαιμό.

Πάρε, λέει, τα φίδια, βάλ’τα στην καρδιά
και μεγάλωσέ τα σαν μικρά παιδιά∙
το ’να είν’ ο Δράκος, τ’ άλλ’ ο Διγενής,
άξιο τους αδέρφι να γενείς.

Κράτησα τα φίδια μες στην ερημιά∙
βιός μου και ρεγάλο και κληρονομιά.
Μού ’φερναν καρύδια, γάλα και ψωμί,
δίχως να γυρεύουν πλερωμή.

Κι όταν κάποια νύχτα σώπασ’ η φωτιά,
σκάψανε του τοίχου τη ραγισματιά,
βρήκαν κερκοπόρτα, και πρωί-πρωί
μού ’δειξαν το δρόμο στη ζωή.

Τώρα τί στα λέω, τί στα μολογώ;
Μάθε μόνο τούτο, πού ’μαθα κι εγώ:
Αν κρατάς χρυσάφι, πλούτη και φλουριά,
δεν κατέχεις τί ’ναι λευτεριά!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:

«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός



Όταν κάποιος του είπε:

«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.


Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ