Google+ Followers

6 Ιανουαρίου 2011

Ανωνύμου του Έλληνος, Ελληνική Νομαρχία, ήτοι Λόγος Περί Ελευθερίας.



Ο ΤΑΣΟΣ ΒΟΥΡΝΑΣ διαβάζει και αναλύει αποσπάσματα της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ, αναζητεί τις ρίζες της, τις επιδιώξεις του συγγραφέα της, καθώς και τον πνευματικό κύκλο από τον οποίο πηγάζει. Σημαντικό πρόσωπο φαντάζει ο ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ, στον οποίο και αφιερώνεται το κείμενο. Ο ερευνητής παρουσιάζει την κοινωνική κατάσταση στην ΕΛΛΑΔΑ, βάσει μάλιστα στατιστικών στοιχείων της εποχής, και την πολιτική προοπτική που πρέπει να έχει το ελληνικό κράτος που θα συσταθεί από την εξέγερση, η οποία δεν πρέπει να βασίζεται στην παρέμβαση ξένων παραγόντων. Μάλιστα, το περιεχόμενο της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ παραλληλίζεται με σημεία σταθμούς της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. 


Παρουσιαστής:
ΤΑΣΟΣ ΒΟΥΡΝΑΣ

Σκηνοθέτης:
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ
Αναγνώσεις Αποσπασμάτων: ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΑΓΚΑΣ

ΝΕΟΕΛΛΗΝ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:

«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός



Όταν κάποιος του είπε:

«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.


Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ