31/1/10

ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΕΡΓΟΝ...

Τ ον τξ νομα βος, ργον δ θνατος*.

Το όνομα του τόξου είναι βίος, αλλά το έργο του θάνατος.

(Ηράκλειτος, απόσπ. 48)


   * Στο απόσπασμα αυτό ο Ηράκλειτος -όπως και σε πολλά άλλα- απηχεί τα του Ορφέως: 
     " ζωὴ καὶ θάνατος μούνη θνητοῖς πολυμόχθοις,
   Φερσεφόνεια· φέρεις γὰρ ἀεὶ καὶ πάντα φονεύεις." 
                       (Ορφέως Ύμνοι, αρ. 29, στίχοι 15-16) 



29/1/10

ΠΕΡΣΕΩΣ ΓΗ...

Περσέως Γή - Η κάθοδος τού χρυσογόνου "Διός όμβρου"...
(Φωτο. Νικάνδρα)

28/1/10

"Agora" - Η ταινία τού Ισπανού -γεννημένου στη Χιλή- Αλεχάνδρο Αμενάβαρ (Alejandro Amenabar) για την Μαρτυρική Φιλόσοφο Υπατία



4th century A.D. Egypt under the Roman Empire... Violent religious upheavel in the streets of Alexandria spills over into the city's famous Library. Trapped inside its walls, the brilliant astronomer Hypatia and her disciples fight to save the wisdom of the Ancient World... Among them, the two men competing for her heart: The witty, priviliged Orestes and Davus, Hypatia's young slave, who is torn between his secret love for her and the freedom he knows can be his if he chooses to join the unstoppable surge of the Christians...
Προβάλλεται στους κινηματογράφους, βλ. ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ

30 Ιανουαρίου, ημέρα της Παιδείας. Εκδηλώσεις Τιμής στην Υπατία την Αλεξανδρινή!

To 1842 η ελληνική πολιτεία καθιέρωσε την 30η Ιανουαρίου ως ημέρα αφιερωμένη στην ελληνική Παιδεία και στα ελληνικά Γράμματα.
Η ελληνική παιδεία και τα ελληνικά γράμματα αποτελούν την πεμπτουσία του αγώνα που καταβάλλει ο ελληνοπρεπής χώρος εδώ και πάνω από μια 15ετία. Η ελληνική παιδεία και τα ελληνικά γράμματα αποτελούσαν την πεμπτουσία του αγώνα που κατέβαλλαν ογκόλιθοι του πνεύματος όπως ο Πλήθων, ο Αδαμάντιος Κοραής, ο Θεόφιλος Καϊρης, ο Άγγελος Σικελιανός, ο Γιώργος Σεφέρης, ο Κορνήλιος Καστοριάδης…
Εκτιμώντας την απόφαση της πολιτείας να αφιερώσει την ημέρα αυτή στην ελληνική Παιδεία και στα ελληνικά Γράμματα, συμμετέχοντας ψυχή τε και σώματι σʼ αυτήν την συμβολική εορτή προς τιμήν του ελληνικού πνεύματος και κυρίως προς τιμήν της Παιδείας που αποτελεί το Άλφα και το Ωμέγα του πολιτισμού, της γαλούχησης των αξιών και της συνέχειας (αξίες και θέσφατα που κοντεύουμε να λησμονήσουμε ως λαός και ως έθνος), δεν θα μπορούσαμε παρά να συμμετέχουμε στις εκδηλώσεις αυτές.
Ο ελληνοπρεπής χώρος, σε αρμονία με την πολιτεία, συμβάλλει αποφασιστικά στις εκδηλώσεις της 30ης Ιανουαρίου. Τιμώντας την ελληνική Παιδεία και τα ελληνικά Γράμματα στο κατʼ εξοχήν πρόσωπο που θα μπορούσε, στη διαχρονική πορεία της Ιστορίας, να εκπροσωπήσει συμβολικά τις έννοιες των ελληνικών Γραμμάτων και της ελληνικής Παιδείας. Στο κατʼ εξοχήν πρόσωπο που τίμησε τις έννοιες αυτές με την μόρφωσή του, με το ήθος του, με τον τρόπο ζωής του. Στο πρόσωπο που η αγάπη του για την ελληνική Παιδεία και τα ελληνικά Γράμματα, το οδήγησε μέχρι το τραγικό μαρτύριο και τον ακόμη μαρτυρικότερο θάνατο. Σʼ έναν θάνατο που την βαρβαρότητα και τον φανατισμό με τον οποίο προήλθε, σπάνια θα συναντήσουμε σε ολόκληρη την πολιτισμένη ιστορία της ανθρωπότητας.


ΚΙΝΗΣΙΣ...


Κα κυκεν δισταται μ κινομενος.


Και ο κυκεώνας διαχωρίζεται στα συστατικά του, όταν δεν κινείται!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 125)

25/1/10

ΑΜΜΙΑΝΟΣ ΜΑΡΚΕΛΛΙΝΟΣ: ΙΣΤΟΡΙΑ 353 - 378 Μ.Χ. - Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ

 







* Εκδόσεις & Βιβλιοπωλείο "Εύανδρος"
Ακαδημίας 86, Τηλ: 210-3840676

ΕΚ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝ ΚΑΙ ΕΞ ΕΝΟΣ ΠΑΝΤΑ!


Συνψιες λα κα οχ λα, συμφερμενον διαφερμενον, συνδον διδον· κ πντων ν κα ξ νς πντα.

Συνάψεις όλα και μή όλα, συν-φερόμενα και δια-φερόμενα, συνάδοντα και απάδοντα· από τα Πάντα (συντίθεται) το Έν και από το Έν (γεννιούνται) τα Πάντα!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 10) 
 

23/1/10

ΕΠΙΚΛΗΣΙΣ ΗΡΩΩΝ !!!

ΕΥΦΥΙΑ ΚΑΙ ΗΡΩΪΣΜΟΣ...



Η ανύψωση τής διάνοιας από τα χυδαία και χαμερπή, λέγεται Ευφυϊα!

Η ανύψωση τής βουλήσεως από τα ευτελή και δουλοπρεπή, λέγεται Ηρωϊσμός!


Για να ανυψωθεί η διάνοια, χρειάζεται ένα σταθερό και ουσιαστικό σημείο αναφοράς, μια Νοερή Εστία!

Για να ανυψωθεί η βούληση, χρειάζεται ένα σταθερό και ενεργό σύστημα αξιών, έναν Αναμμένο Βωμό!





Ο ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ENΩΜΕΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΑΙΕΣ - THE OATH OF UNITED HELLENES (GREEKS) AT PLATAEA

ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ...


 Στίχοι: Χρήστος Μαυράκης & Γιώργος Λεκάκης
Κείμενο: Θεόδωρος Δουλάμης

Μουσική: Χρήστος Μαυράκης
Ερμηνεία: Νότης Σφακιανάκης


Αφήγηση:
Κι οι περισπούδαστοι πισωπατήσαν.
Στης ντροπής τα έδρανα καθίσαν,
να μιλήσουν, τάχα, να κρυφτούν.
Κι όμως να κι ανδρειωμένοι
τα φτερά ανοίξαν, στις κερκόπορτες
μπροστά σταθήκαν και βροντοφώναξαν ξανά:
"Μολών Λαβέ"!
Δεν είναι μύθος, μη γελιέστε,
στις μέρες μας χαθήκατε, μα δεν ξεχνιέστε
σε τούτους τους άμοιρους καιρούς.




Τραγούδι:
Εκείνο το πρωί
λες και δεν ήθελε να ξημερώσει
κι η μέρα φοβότανε,
λες και δεν ήθελε ο ήλιος ν' ανατείλει,
να μη δει το κακό που ερχότανε.
Τα πουλιά λουφάξαν στις φωλιές τους
αισθανθήκαν το μεγάλο κακό,
τις χιλιάδες ανάσες
και μεμιάς των σοφών τα χαρτιά
τα τυλίξανε πύρινες γλώσσες.

Αστραπές και βροντές
χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.
Λυσσασμένα σκυλιά
να ξεσκίσουν ξανά
θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.
Αστραπές και βροντές
χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.
Λυσσασμένα σκυλιά
να ξεσκίσουν ξανά
θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.
Πατρίδα μου αγαπημένη
ποια κατάρα σε βαραίνει, πόση μοναξιά.
Τα παιδιά σου διαλεγμένα
σ' ένα θάνατο ταγμένα και στην ξενιτιά.
Πατρίδα μου...

Αφήγηση:
Που είστε παλικάρια;
Γιατί; Και πώς μπορείτε να είστε ξεχασμένοι;
Αυτό είναι το παράπονο που οργή στα χείλη φέρνει.

Τραγούδι:

Εκείνο το πρωί
λες και δεν ήθελε η αυγή να φέρει
για το χάραμα χρώματα,
λες και δεν ήθελε ο ήλιος να προσφέρει,
να μη δούμε το αίμα στα σώματα
ουρλιαχτά που φωνάξαν "ΑΕΡΑ"
θα θυμόμαστε εκείνη τη μέρα
τη χαμένη πατρίδα.
Στης Ελλάδας τον κόρφο ως πότε
θα φωλιάζουν ηγέτες προδότες;

Αστραπές και βροντές
χαρακώνουν στυγνά το κορμί σου.
Λυσσασμένα σκυλιά
να ξεσκίσουν ξανά
θέλουν τώρα σαν σάρκα τη γη σου.

Αχ, Ελλάδα λυπημένη, έρημη μα δοξασμένη
πόσο σ' αγαπώ…
Οι ήρωες που μας ζητάνε να μη δώσουμε
να φάνε κι άλλο μερτικό.
Πατρίδα μου...

Αφήγηση:
Παλέψαμε, δώσαμε μάχες, τις κερδίσαμε.
Στη κορφή της γνώσης, να! σταθήκαμε.
Κι ήτανε τότε που πάνω μας πέσαν βάρβαροι
κι όλοι οι μικροί φτωχοί κι ανόητοι για να μας λυώσουν.
Μα γεννήσαμε το Γέρο του Μοριά και τον Καραΐσκάκη.
Ποιους αναστήσαμε ξανά; Πού είστε παλικάρια;
Γιατί και πως μπορείτε να είστε ξεχασμένοι;
Αυτό είναι το παράπονο που οργή στα χείλη φέρνει.
Στης Ελλάδας τον κόρφο ως πότε θα φωλιάζουν ηγέτες προδότες;

Τραγούδι:

Πατρίδα μου, πόσο σ' αγαπώ!
Πατρίδα μου, πόσο σ' αγαπώ!
Πατρίδα μου, πόσο σ' αγαπώ!
Πατρίδα μου, πόσο σ' αγαπώ!!!!

 

22/1/10

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΥΔΑΤΟΣ... ΚΑΙ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ!


Ψυχσιν θνατος δωρ γενσθαι, δατι δ θνατος γν γενσθαι, κ γς δ δωρ γνεται, ξ δατος δ ψυχ

Για τις ψυχές θάνατος είναι να γίνουν ύδωρ*, για το ύδωρ θάνατος να γίνει γη**, από τη γη πάλι γίνεται το ύδωρ κι από το ύδωρ η ψυχή!


(Ηράκλειτος, απόσπ. 36)


* να αναμιχθούν με το ύδωρ της γενέσεως.
** να ακινητήσει, να στερεοποιηθεί. 
 

21/1/10

Μικρομέρια Ακροπολιτάνα - Mikromeria Acropolitana: Ένα από τα πιο σπάνια φυτά παγκοσμίως, που φυτρώνει στην Ακρόπολη των Αθηνών

Εθνικός δρυμός... Ακρόπολης

Η σπανιότατη παγκοσμίως mikromeria acropolitana, που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν εξαφανισμένη, πολλά άλλα φυτά, πτηνά και ερπετά βρίσκουν καταφύγιο στον Ιερό Βράχο

Τη λένε μικρομέρια ακροπολιτάνα (mikromeria acropolitana) και είναι από τα πιο σπάνια φυτά παγκοσμίως. Φυτρώνει, ναι, σωστά το μαντέψατε, στην Ακρόπολη των Αθηνών.
Είναι ενδημικό φυτό και μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν εξαφανισμένο. Ομως, εντοπίστηκε πρόσφατα στον λόφο της Ακρόπολης. Είναι φυτό από τα πιο σπάνια και μοναδικά στον κόσμο, με μακραίωνη ιστορία, ένας θησαυρός της φυσικής μας κληρονομιάς.

Εθνικός δρυμός... Ακρόπολης

Φωτογραφίες από την Ακρόπολη: Ενας τσαλαπετεινός, η μοναδική mikromeria acropolitana, πεταλούδες και το αρχαίο θέατρο του Διονύσου γεμάτο παπαρούνες
Φωτογραφίες από την Ακρόπολη: Ενας τσαλαπετεινός, η μοναδική mikromeria acropolitana, πεταλούδες και το αρχαίο θέατρο του Διονύσου γεμάτο παπαρούνες.

Η μικρομέρια, πολλά άλλα σπάνια ενδημικά φυτά καθώς και πτηνά που επισκέπτονται ή και βρίσκουν καταφύγιο στον Ιερό Βράχο παρουσιάζονται στο εξαιρετικό ημερολόγιο της Α’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.
Τίτλος: «Ακρόπολη, μνημείο πολιτισμού και φύσης». Την ομάδα εργασίας αποτέλεσαν οι αρχαιολόγοι Σοφία Μοσχονησιώτου και Εφη Κασάπογλου, η τοπογράφος μηχανικός Ερη Πακλατζίδη, η σχεδιάστρια Μαρία Ρουμαντζή και οι Γρηγόρης και Λάμπρος Τσούνης.
«Η Ακρόπολη, με τον βράχο και τις κλιτύς της αποτελεί, εκτός από σημαντικό αρχαιολογικό χώρο, και έναν πνεύμονα πρασίνου, ένα λειτουργικό κομμάτι ενός οικοσυστήματος με ζωντανή βιοποικιλότητα μέσα στο κέντρο της Αθήνας», αναφέρεται στον πρόλογο.
«Ενός οικοσυστήματος που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας και του Σουνίου, το αισθητικό δάσος της Καισαριανής ή από τον υγρότοπο του Σχινιά».
Οπως αναφέρει ο έφορος αρχαιοτήτων Αλέξανδρος Μάντης, στην υλοποίηση του επίπονου έργου για την αναστήλωση και ανάδειξη των μνημείων του χώρου «δεν αγνοήθηκε η σημασία του λόφου της Ακρόπολης ως σημαντικού βιότοπου, που συμπληρώνει την αξία του αρχαιολογικού τοπίου και συνδυασμένα αποτελεί ένα μοναδικό αρχαιολογικό άλσος στην καρδιά της σύγχρονης πόλης».
Στις σελίδες του ημερολογίου παρουσιάζονται φυτά κοινά, που τα συναντά κανείς παντού, όπως η μαργαρίτα, η μολόχα, η κάπαρη, αλλά και σπάνια όπως οι κενταύριες, οι ίνουλες, οι νιγκέλες, τα ορνιθόγαλα, οι σκροφουλάριες. Επίσης, πτηνά όπως τα κραχοκιρκίνεζα, οι γαλαζοκότσυφες, τα γεράκια, τα αγριοπερίστερα.
Το σύμβολο της Αθηνάς, η κουκουβάγια, φωλιάζει ακόμη και σήμερα στα κυπαρίσσια που βρίσκονται κοντά στο θέατρο του Διονύσου. Στους χειμωνιάτικους επισκέπτες του χώρου συγκαταλέγονται το ξεφτέρι, η τυτώ, η σταχτοσουσουράδα, η λευκοσουσουράδα, ο φυλλοσκόπος, η γαλαζοπαπαδίτσα κ.ά. Την άνοιξη μπορεί κανείς να παρατηρήσει να πετούν επάνω από τον λόφο, σε διαφορετικούς σχηματισμούς, τα σταβλοχελίδονα, οι σταχτάρες, τα κοτσύφια και οι τσαλαπετεινοί. Η περιοχή της Ακρόπολης είναι επίσης πλούσια σε ασπόνδυλα, έντομα, πεταλούδες, αλλά και χερσοχελώνες και ερπετά.
Με στόχο την προστασία και ανάδειξη του φυσικού περιβάλλοντος η Α’ ΕΠΚΑ έχει δρομολογήσει πρόγραμμα πολλαπλών παρεμβάσεων, ώστε να διασωθεί και να αναδειχτεί το σπάνιο και πολύτιμο οικοσύστημα.
Παγκόσμια κληρονομιά
Η Ακρόπολη είναι ενταγμένη στον κατάλογο των μνημείων της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς που έχει καταρτίσει η UNESCO. Το σπουδαιότερο και μεγαλοπρεπέστερο ιερό της αρχαίας Αθήνας προστατεύεται ως σύνολο. Εκτός από τα διάσημα μνημεία του, όπως οι ναοί στην κορυφή, το τείχος, το διονυσιακό θέατρο στη νότια κλιτύ, το Ηρώδειο κ.ά., υπάρχει και πλήθος μικρότερων ιερών ή άλλων κατασκευών που δεν είναι τόσο γνωστές, όπως η Κλεψύδρα ή ο ναός του Αγίου Νικολάου ή Σεραφείμ στη βόρεια κλιτύ, το Αγλαύρειο στην ανατολική κ.λπ. Αυτά τα μνημεία αντιμετωπίζονται με τον ίδιο σεβασμό όπως και τα πιο επώνυμα. Πολλά από αυτά αποτελούν καταφύγιο πτηνών, εντόμων και ερπετών.
Οικολογικό
Το ημερολόγιο τοίχου του 2010 «Ακρόπολη, μνημείο πολιτισμού και φύσης» της Α’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων έχει τυπωθεί σε χαρτί με οικολογικά χαρακτηριστικά.

Αγγελική Κώττη

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΕΘΝΟΣ

19/1/10

ΙΧΩΡ: Η μεγαλύτερη εκδήλωση των τελευταίων χρόνων

Μόνο μεγαλειώδη θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την προχθεσινή (16-1-2010) συνάντηση Ελλήνων στο ξενοδοχείο President υπό την αιγίδα του περιοδικού Ιχώρ. Η μεγάλη αίθουσα χωρητικότητας οχτακοσίων ατόμων δεν στάθηκε ικανή να φιλοξενήσει τους υπερχίλιους Έλληνες που ανταποκρίθηκαν με θέρμη στο κάλεσμα για ενότητα και δράση υπέρ βωμών και εστιών, έτσι χρησιμοποιήθηκε συμπληρωματική αίθουσα.

Συγκίνηση, πνεύμα ομοφροσύνης, ψυχική ανάταση κι ελπίδα έλαμψαν στα πρόσωπα και στις καρδιές όλων όσοι ήμασταν εκεί. Μια συνάντηση σε όμορφο περιβάλλον, με όμορφους ανθρώπους (χωρίς χλαμύδες αυτή τη φορά) και με μπόλικες αγκαλιές.

Ήταν μια βραδιά απόδοσης τιμής στους πρωτεργάτες του ονομαζόμενου «ελληνικού κινήματος». Στους ανθρώπους που εδώ και μια εικοσαετία αποφάσισαν να βγουν απ' το μαντρί του ιουδαιοχριστιανικού κατεστημένου, συμπαρασύροντας σ' αυτή τους την έξοδο και αφυπνίζοντας όσους περισσότερους «Ρωμιούς» μπορούσαν να αγγίξουν με τον διαφωτισμό τους.  

Μια βραδιά που τίμησε ακόμη, τα νέα παιδιά που εισδύουν μέσα στο Διαδίκτυο, για να αντλήσουν αλλά και για να μεταδώσουν πληροφόρηση, χωρίς λογοκρισίες, παρωπίδες και πρέπει, όλα αυτά τα «εργαλεία» δηλαδή που το σύστημα χρησιμοποιεί στη μετάδοση πληροφορίας. Νέοι  άνθρωποι που εκμεταλλεύονται στο έπακρο την ιδιότητα του Δία - Αιθέρα να μεταφέρει και να γονιμοποιεί τα μηνύματα των καιρών. Άνθρωποι - καταλύτες στην μεγάλη Μάχη που καλούμαστε να δώσουμε ενάντια στη σαπίλα της θεοκρατίας και στους προσκυνημένους. 

Τιμήθηκαν διανοήτες, συγγραφείς, δημιουργοί  και συλλογικοί φορείς που στο επίκεντρο των δραστηριοτήτων τους έχουν τον Αγώνα για επανελλήνιση.

Δεν τιμήθηκαν όλοι, γιατί είναι πάρα πολλοί και δεν χωράγανε σε μια εκδήλωση δυόμισι  ωρών. Όμως το όνειρο είναι να τιμηθούν όλοι. Γιατί ο Ελληνισμός είναι μια αγκαλιά. Κι αυτό είναι το ευεπίφορο μήνυμα της προχθεσινής εκδήλωσης. Υπάρχει κοινός πόθος στις καρδιές, κοινό όραμα για το μέλλον, κοινή ανάγκη για ελευθερία και αυτοδιάθεση από ένα καταδυναστευτικό ξενόφερτο καθεστώς. Κι αυτός ο πόθος είναι ικανός να κάνει τους  Έλληνες να αγαπηθούν πάρα πολύ. Τόσο  ώστε να καταφέρουν να κόψουν γόρδιους δεσμούς και αγκυλώσεις που τα προηγούμενα χρόνια μας κρατούσαν διχασμένους.

Η προχθεσινή βραδιά είναι μια σελίδα καινούρια, μια σελίδα άγραφη όπου ο καθένας από μας καλείται να συγγράψει την δική του πρόταση και  δράση. Είμαστε όλοι πολεμιστές στην πρώτη γραμμή της μάχης, αδούλωτοι Έλληνες που μας ενώνει ο κοινός μεγάλος Έρωτας για την Ιδέα Ελλάδα. Μέγας Θεός χορεύει πάνω απ' τα κεφάλια μας και μας αγγίζει με τον θύρσο του. Ήρθε η ώρα να χορέψουμε. Όπως χαρακτηριστικά έχει αναφέρει ο εμπνευστής και δημιουργός της εκδήλωσης: «Αυτό το βράδυ όλοι οι δρόμοι μας οδηγούν στο πεπρωμένο. Εμείς, ενωμένοι θα χαράξουμε τις λεωφόρους της μεγάλης ανατροπής του στημένου σκηνικού».

Την ώρα που οι σκοτεινοί τιτάνες διαμελίζουν για μια ακόμα φορά το Άχραντο Σώμα του Θεού Διονύσου, θυσία και βορά στην βαριά ύλη και στην πιο πρόστυχη και ύπουλη δικτατορία  που γνώρισε η ανθρωπότητα, την ίδια στιγμή η Ελλάδα του κάλλους, του ιδεώδους και του αληθούς προορίζεται να ξαναφέρει το συνειδέναι σε άμεση επαφή με την ανθρώπινη ύλη.

Τώρα η Ελλάδα των Θεών εξοπλίζει καινούρια Αργώ και καλεί σε προσκλητήριο τους νέους Αργοναύτες γιατί, όπως ο μέγας Κωστής Παλαμάς βροντοφώναξε:

Η αρχαία ψυχή ζει μέσα μας
Αθέλητα κρυμμένη
Ο Μέγας Πάν δεν πέθανε
Ο Πάνας δεν πεθαίνει!

Ρέα Καραγιάννη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: ΠΥΛΗ ΙΑΣΟΝΟΣ

18/1/10

"ΘΕΡΣΙΤΕΣ" Ή "ΟΔΥΣΣΕΙΣ";

ΟΜΗΡΟΥ, ΙΛΙΑΣ, ΡΑΨΩΔΙΑ Β:


Μόνος ακόμη ο φλύαρος Θερσίτης θορυβούσε,
που λόγια γνώριζ’ άπρεπα πολλά να εφεύρη ο νους του,
να λοιδορή τους βασιλείς, ως τύχαινε, και μόνον
να δώση κάποιαν αφορμήν στα πλήθη να γελάσουν
κι άσχημος άλλος σαν αυτόν δεν ήλθε στην Τρωάδα.
Ήταν λοξόποδος, χωλός από το ένα πόδι,
με κυρτούς ώμους οπού εμπρός του πλάκωναν το στήθος,
με κεφαλήν στενόμακρην κι επάν’ ολίγες τρίχες.
Του Αχιλλέως μισητός πολύ και του Οδυσσέως,
ότι συχνά τους ύβριζε. Και τότε τον Ατρείδη
κρώζοντας εγλωσσόδερνε και τον μισούσαν όλοι
στα στήθη τους οι Αχαιοί και τον εκατακραίναν.
Και αυτός βοώντας έλεγε κάθε κακό του Ατρείδη:

 

Θερσίτης δ᾽ ἔτι μοῦνος ἀμετροεπὴς ἐκολῴα,
ὃς ἔπεα φρεσὶν ᾗσιν ἄκοσμά τε πολλά τε ᾔδη
μάψ, ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον, ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν,
ἀλλ᾽ ὅ τι οἱ εἴσαιτο γελοίϊον Ἀργείοισιν                  215
ἔμμεναι· αἴσχιστος δὲ ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθε·
φολκὸς ἔην, χωλὸς δ᾽ ἕτερον πόδα· τὼ δέ οἱ ὤμω
κυρτὼ ἐπὶ στῆθος συνοχωκότε· αὐτὰρ ὕπερθε
φοξὸς ἔην κεφαλήν, ψεδνὴ δ᾽ ἐπενήνοθε λάχνη.
Ἔχθιστος δ᾽ Ἀχιλῆϊ μάλιστ᾽ ἦν ἠδ᾽ Ὀδυσῆϊ·             220
τὼ γὰρ νεικείεσκε· τότ᾽ αὖτ᾽ Ἀγαμέμνονι δίῳ
ὀξέα κεκλήγων λέγ᾽ ὀνείδεα· τῷ δ᾽ ἄρ᾽ Ἀχαιοὶ
ἐκπάγλως κοτέοντο νεμέσσηθέν τ᾽ ἐνὶ θυμῷ.
Αὐτὰρ ὃ μακρὰ βοῶν Ἀγαμέμνονα νείκεε μύθῳ·



«Ατρείδη, πάλιν το ζητείς; Ειπέ μας τι σου λείπει;
Πλήθος χαλκόν εις τες σκηνές, πολλές γυναίκες έχεις
που διαλεκτές σου δίδομεν εσέν’ απ’ όλους πρώτα
κάθε φορά που του εχθρού πορθούμεν πολιτείαν.
Ή και χρυσάφι λαχταρείς, εδώ να σου το φέρη
κάποιος των Τρώων ποθητό παιδί να εξαγοράση
που εγώ ή κι άλλος Αχαιός θα εσύραμε δεμένον;
Ή για να γλυκοκοιμηθής γυναίκα θέλεις νέαν,
μόνος σου να την χαίρεσαι; Και συ που’σαι αρχηγός τους
δεν έπρεπε τους Αχαιούς να καταβασανίζης.


Ἀτρεΐδη τέο δ᾽ αὖτ᾽ ἐπιμέμφεαι ἠδὲ χατίζεις;           225
πλεῖαί τοι χαλκοῦ κλισίαι, πολλαὶ δὲ γυναῖκες
εἰσὶν ἐνὶ κλισίῃς ἐξαίρετοι, ἅς τοι Ἀχαιοὶ
πρωτίστῳ δίδομεν εὖτ᾽ ἂν πτολίεθρον ἕλωμεν.
Ἦ ἔτι καὶ χρυσοῦ ἐπιδεύεαι, ὅν κέ τις οἴσει
Τρώων ἱπποδάμων ἐξ Ἰλίου υἷος ἄποινα,              230
ὅν κεν ἐγὼ δήσας ἀγάγω ἢ ἄλλος Ἀχαιῶν,
ἠὲ γυναῖκα νέην, ἵνα μίσγεαι ἐν φιλότητι,
ἥν τ᾽ αὐτὸς ἀπονόσφι κατίσχεαι; οὐ μὲν ἔοικεν
ἀρχὸν ἐόντα κακῶν ἐπιβασκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.


Ω λέρες ! Πλέον Αχαιοί δεν είσθ’ αλλ’ Αχαιάδες!
Στα σπίτια μας ας γύρωμε, κι ας μείνη εδώ στην Τροία
τα δώρα να χωνεύη αυτός, να μάθη τότε αν κάτι
τον βοηθούσαμε κι εμείς. Κι έχει ατιμάσει τώρα
άνδρ’ απ’ αυτόν καλύτερον πολύ τον Αχιλλέα,
ότι του αφαίρεσ’ άδικα των Αχαιών το δώρον.
Κι αν αυτός είχε μέσα του χολήν, αν είχεν αίμα,
θα ήταν ύστερη φορά που αδίκησες, Ατρείδη !»


Ὦ πέπονες κάκ᾽ ἐλέγχε᾽ Ἀχαιΐδες οὐκέτ᾽ Ἀχαιοὶ     235
οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα, τόνδε δ᾽ ἐῶμεν
αὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ γέρα πεσσέμεν, ὄφρα ἴδηται
ἤ ῥά τί οἱ χἠμεῖς προσαμύνομεν ἦε καὶ οὐκί·
ὃς καὶ νῦν Ἀχιλῆα ἕο μέγ᾽ ἀμείνονα φῶτα
ἠτίμησεν· ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.    240
Ἀλλὰ μάλ᾽ οὐκ Ἀχιλῆϊ χόλος φρεσίν, ἀλλὰ μεθήμων·
ἦ γὰρ ἂν Ἀτρεΐδη νῦν ὕστατα λωβήσαιο·

Τον μέγαν Αγαμέμνονα μ’ αυτά κακολογούσε
τότε ο Θερσίτης, κι έφθασεν ο θείος Οδυσσέας
και λόγια του’πε φοβερά με ήθος αγριωμένο:
«Αν και λαμπρός ομιλητής, μωρόλαλε Θερσίτη,
βουβάσου και τους βασιλείς μη ψέγε συ και μόνος,
ότι από σε χειρότερον κανέναν δε γνωρίζω
απ’ όσους έφθασαν εδώ μαζί με τους Ατρείδες.
Παύσε λοιπόν τους βασιλείς συχνά πυκνά να σέρνης
στο στόμα σου και να τηράς του γυρισμού την ώρα
και ακόμη δεν γνωριζομεν αυτά πώς θα τελειώσουν,
αν για καλό ή για κακό θα γίνη ο γυρισμός μας.

ὣς φάτο νεικείων Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν,
Θερσίτης· τῷ δ᾽ ὦκα παρίστατο δῖος Ὀδυσσεύς,
καί μιν ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·        245
Θερσῖτ᾽ ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής,
ἴσχεο, μηδ᾽ ἔθελ᾽ οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·
οὐ γὰρ ἐγὼ σέο φημὶ χερειότερον βροτὸν ἄλλον
ἔμμεναι, ὅσσοι ἅμ᾽ Ἀτρεΐδῃς ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον.
Τὼ οὐκ ἂν βασιλῆας ἀνὰ στόμ᾽ ἔχων ἀγορεύοις,  250
καί σφιν ὀνείδεά τε προφέροις, νόστόν τε φυλάσσοις.
Οὐδέ τί πω σάφα ἴδμεν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα,
ἢ εὖ ἦε κακῶς νοστήσομεν υἷες Ἀχαιῶν.


Συ κάθεσαι και του λαού τον αρχηγόν Ατρείδην
κατηγορείς που οι Δαναοί του δίδουν πολεμάρχοι
δώρα πολλά και οι λόγοι σου φαρμάκι είναι γεμάτοι.
Άλλ’ άκουσε και πίστευσε που ό,τι θα ειπώ θα γίνη.
Αν σ’ έβρω να λυσσομανάς κι άλλην φοράν, ως τώρα,
η κεφαλή να μη σταθή στους ώμους του Οδυσσέως,
μήτε πατέρα να με ειπούν του Τηλεμάχου πλέον,
αν δεν σε πιάσω ευθύς εγώ να σε γυμνώσω απ’ όλα
όσα φορείς και ακόμ’ αυτά που τα κρυφά σκεπάζουν,
και να σε διώξω ελεεινά δαρμένον, που να κλαίης
φεύγοντας απ’ την σύνοδον ως τα γοργά καράβια.».


Τὼ νῦν Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν
ἧσαι ὀνειδίζων, ὅτι οἱ μάλα πολλὰ διδοῦσιν           255
ἥρωες Δαναοί· σὺ δὲ κερτομέων ἀγορεύεις.
Ἀλλ᾽ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·
εἴ κ᾽ ἔτι σ᾽ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε,
μηκέτ᾽ ἔπειτ᾽ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη,
μηδ᾽ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην,          260
εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω,
χλαῖνάν τ᾽ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ᾽ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει,
αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσω
πεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.


Και με το σκήπτρο του’πληξε την ράχιν και τους ώμους.
Κυρτώθη εκείνος και θερμό του εκύλησε το δάκρυ.
Το χρυσό σκήπτρο εσήκωσε στην ράχιν φουσκαλίδα
και πονεμένος τρέμοντας εκάθισε ο Θερσίτης,
χαμένα γύρω εκοίταξε κι εσφόγγισε το δάκρυ.
Κι όλος εγέλασ’ ο λαός αν κι ήταν πικραμένος.
Κι εστράφη κάποιος κι έλεγεν εκεί στον πλαγινόν του:


Ὣς ἄρ᾽ ἔφη, σκήπτρῳ δὲ μετάφρενον ἠδὲ καὶ ὤμω
πλῆξεν· ὃ δ᾽ ἰδνώθη, θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ·
σμῶδιξ δ᾽ αἱματόεσσα μεταφρένου ἐξυπανέστη
σκήπτρου ὕπο χρυσέου· ὃ δ᾽ ἄρ᾽ ἕζετο τάρβησέν τε,
ἀλγήσας δ᾽ ἀχρεῖον ἰδὼν ἀπομόρξατο δάκρυ.
Οἳ δὲ καὶ ἀχνύμενοί περ ἐπ᾽ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν·
ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·


«Ω έργα πόσα εξαίσια κατόρθωσ’ ο Οδυσσέας,
σύμβουλος πρώτος, συνετός και άξιος πολεμάρχος !
Αλλά τώρα ευεργέτησε μεγάλως τους Αργείους
που την αυθάδειαν έπασε του κακογλώσσου αχρείου.
Πού θ’ αργήσ’ η απότολμη ψυχή του να τον σπρώξη
πάλι με λόγι’ αναίσχυντα τους βασιλείς να ψέγη».

ὢ πόποι ἦ δὴ μυρί᾽ Ὀδυσσεὺς ἐσθλὰ ἔοργε
βουλάς τ᾽ ἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τε κορύσσων·
νῦν δὲ τόδε μέγ᾽ ἄριστον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν,
ὃς τὸν λωβητῆρα ἐπεσβόλον ἔσχ᾽ ἀγοράων.         275
Οὔ θήν μιν πάλιν αὖτις ἀνήσει θυμὸς ἀγήνωρ
νεικείειν βασιλῆας ὀνειδείοις ἐπέεσσιν.
 



ΠΗΓΗ: ΜΙΚΡΟΣ ΑΠΟΠΛΟΥΣ

"ΘΕΡΣΙΤΕΣ" Ή "ΟΔΥΣΣΕΙΣ"; 
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΙΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΕΛΛΗΝΑ! ΜΕΛΕΤΗΣΤΕ ΚΑΛΑ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ... 
Ο ΘΕΡΣΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΘΗΚΕ ΕΝΤΟΝΑ ΚΑΙ ΕΝΤΕΧΝΑ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ... ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΑΥΤΟΝ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ Η ΕΞΩΘΕΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ "ΤΕΧΝΗ" ΚΑΙ "ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ" ΩΣ ΝΕΟ-ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ... 
ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΓΥΡΩ ΣΑΣ... ΠΟΣΟΥΣ "ΘΕΡΣΙΤΕΣ" ΚΑΙ ΠΟΣΟΥΣ "ΟΔΥΣΣΕΙΣ" ΒΛΕΠΕΤΕ; 
ΕΠΕΙΤΑ, ΑΝ ΑΝΤΕΧΕΤΕ, ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΑΣ... ΠΑΝΤΟΥ "ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ" ΜΙΚΡΟ-ΘΕΡΣΙΤΕΣ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ, ΚΑΛΑ ΘΡΕΜΜΕΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ "ΣΚΟΤΩΜΕΝΕΣ ΩΡΕΣ" ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΤΕ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ "-ΟΠΟΥΛΟΥΣ" ΚΑΙ "-ΑΚΗΔΕΣ" ΝΑ ΣΑΧΛΑΜΑΡΙΖΟΥΝ ΑΝΕΥΘΥΝΑ ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΕΠΙΣΤΗΤΟΥ...
ΑΠΟΘΡΑΣΥΜΕΝΟΥΣ "ΘΕΡΣΙΤΕΣ" ΠΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΧΥΔΑΙΑ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥΣ, ΚΑΤΑΔΥΝΑΣΤΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΖΩΗ, ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ...
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΟΡΘΩΘΕΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ Ο "ΟΔΥΣΣΕΑΣ", ΠΟΥ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΡΥΒΕΙ ΒΑΘΙΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΤΑΞΕΙ ΤΟΥΣ -ΠΟΛΥΠΛΗΘΕΙΣ ΠΛΕΟΝ- "ΘΕΡΣΙΤΕΣ", ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΤΟΥ; 

ΟΥΔΕΙΣ ΕΛΛΗΝ ΑΠ-Τ-ΟΛΕΜΟΣ, ΑΛΛ' ΟΥΤΙΔΑΝΟΣ ΤΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΚΙΣ!


17/1/10

ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΠΑΤΗΡ...


Π(τ)όλεμος* πάντων μὲν πατήρ ἐστι, πάντων δὲ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν θεοὺς ἔδειξε τοὺς δὲ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν δούλους ἐποίησε τοὺς δὲ ἐλευθέρους.

Ο Π(τ)όλεμος* είναι μεν πατέρας των πάντων, αλλά και των πάντων βασιλεύς. Και τους μεν Θεούς ανέδειξε, τους δε Ανθρώπους, άλλους τους έκανε Δούλους κι άλλους Ελεύθερους!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 53)


* Πόλεμος -Λόγος. Στην Αρχαία μας Γλώσσα, ο "Πόλεμος" συνδέεται άρρηκτα με τον Λόγο και εναλλακτικώς εμφανίζεται  και ως "Πτόλεμος". Ο Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς στο Λεξικό του, δίνει την εξής αποκαλυπτική ερμηνεία: "Πόλεμος - Ο το παν διοικών λόγος"!
Εξάλλου, έχουμε και τα ονόματα:Τρι-πτόλεμος (= ο τριπλός ηλιακός λόγος), Νεο-πτόλεμος (= ο νέος λόγος) και  Πτολεμαίος (= ο ιδρυτής τής Βιβλιοθήκης τής Αλεξανδρείας, πρώτος τής Δυναστείας τών Πτολεμαίων / Βασιλέων τού Λόγου, υποστηρικτών των Γραμμάτων και των Τεχνών, που κυβέρνησαν την Αίγυπτο επί τρείς αιώνες). 
Επίσης, σύμφωνα με την Ελληνική Θεολογία, η "Πρόμαχος", η "Υπέρμαχος", η "του Κοσμικού Πολέμου Στρατηγός", η "την όλην Ειμαρμένην κινούσα και ποδηγετούσα...", όπως αναφέρει ο Πρόκλος, δεν είναι άλλη από την Θεά τής Σοφίας Αθηνά! Η Θεά τής Σοφίας -και Πολιούχος αυτής τής Πόλεως- θέλει τούς ακολούθους της να συνδυάζουν δύο κύρια χαρακτηριστικά: Να είναι Φιλόσοφοι και Πολεμιστές! 
Άρα, ο Πόλεμος - Πτόλεμος γίνεται για την επικράτηση τού Λόγου και τής λογοϊκής-λογικής συμπεριφοράς πάνω στην Α-λογία και τους εκφραστές της. Και, βεβαίως, δεν περιορίζεται μόνο στην διά φυσικών όπλων σύγκρουση, αλλά περιλαμβάνει και κάθε άλλη μορφή του, όπως τον πνευματικό και, ιδίως, τον ιδεολογικό Πόλεμο!
Υπ' αυτή την έννοια, μπορούμε να αντιληφθούμε ορθότερα και το νόημα τού αρχαίου διαχωρισμού μεταξύ "Ελλήνων" και "Βαρβάρων", ήτοι, Έλληνες = οι φορείς τού Κοσμικού Λόγου και του Φωτός - Βάρβαροι = οι φορείς τής Α-λογίας, του πνευματικού Σκότους και των χθόνιων μολυσμών... Διαχωρισμός που, καθώς φαίνεται, δεν έπαψε να υφίσταται κι ούτε θα πάψει... όσο θα υπάρχει Κόσμος και Ρέον Γίγνεσθαι! 

 
Ιαλυσσός

 
ΣΗΜ. ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΙΧΩΡ - ΤΕΥΧΟΣ 103 (ΙΑΝ. - ΦΕΒ. 2009) ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ: ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ, ΧΡΗΣΜΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ: ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΠΑΤΗΡ...

16/1/10

Η ΑΪΤΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΙΣΜΟ - HAITI BEFORE THE EARTHQUAKE

November 2008
Haiti has been brought to its knees by famine and economic crisis. Now a series of hurricanes has left the struggling country in turmoil. A not-to-be missed account of a state on the brink of collapse.

Produced by SBS/Dateline Distributed by Journeyman Pictures 

 ΚΑΙ ΚΡΙΝΕΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ... 

 

15/1/10

Πνευματικό Εμβατήριο: Άγγελος Σικελιανός - Μίκης Θεοδωράκης 1



Σὰν ἔριξα καὶ τὸ στερνὸ δαυλὶ στὸ φωτογώνι,
(δαυλὶ τῆς ζωῆς μου τῆς κλεισμένης μέσ᾿ τὸ χρόνο)
στὸ φωτογώνι τῆς καινούργιας λευτεριᾶς σου, Ἑλλάδα,
μοῦ ἀναλαμπάδιασε ἄξαφνα ἡ ψυχὴ σὰν νἆταν
ὅλο χαλκὸς τὸ διάστημα, ἢ ὡς νἆχα, τ᾿ ἅγιο κελὶ
Τοῦ Ἡράκλειτου τριγύρα μου, ὅπου, χρόνια,
γιὰ τὴν Αἰωνιότη ἐχάλκευε τοὺς λογισμούς του
καὶ τοὺς κρεμνοῦσε ὡς ἅρματα στῆς Ἔφεσος τὸ Ναό...


Πνευματικό Εμβατήριο: Άγγελος Σικελιανός - Μίκης Θεοδωράκης 2



Ὀμπρὸς βοηθᾶτε νὰ σηκώσουμε τὸν ἥλιο πάνω ἀπ᾿ τὴν Ἑλλάδα,
ὀμπρός, βοηθᾶτε νὰ σηκώσουμε τὸν ἥλιο πάνω ἀπὸ τὸν κόσμο.
Τὶ, Ἰδέτε· ἐκόλλησεν ἡ ρόδα του βαθειὰ στὴ λάσπη,
κι ἄ, ἰδέτε χώθηκε τ᾿ ἀξόνι του βαθειὰ μέσ᾿ τὸ αἷμα.
Ὀμπρός, παιδιά, καὶ δὲ βολεῖ μονάχος ν᾿ ἀνέβῃ ὁ ἥλιος,
σπρῶχτε μὲ γόνα καὶ μὲ στῆθος νὰ τὸν βγάλουμε ἀπ᾿ τὴ λάσπη,
σπρῶχτε μὲ στῆθος καὶ μὲ γόνα νὰ τὸν βγάλουμε ἀπ᾿ τὸ γαῖμα.
Δέστε, ἀκουμπᾶμε ἀπάνω του ὁμοαίματοι ἀδελφοί του.
Ὀμπρός, ἀδέλφια, καὶ μᾶς ἔζωσε μὲ τὴ φωτιά του,
ὀμπρός, ὀμπρὸς κι ἡ φλόγα του μᾶς τύλιξε, ἀδελφοί μου.


Πνευματικό Εμβατήριο: Άγγελος Σικελιανός - Μίκης Θεοδωράκης 3 - 4



Ποίηση: Άγγελος Σικελιανός
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Ερμηνεία: Αντώνης Καλογιάννης & χορωδία


Παίζει η συμφωνική ορχήστρα του Λονδίνου υπό τη διεύθυνση του συνθέτη.


Γιγάντιες σκέψεις, σὰ νέφη πύρινα ἢ νησιὰ πορφυρωμένα
σὲ μυθικὸν ἡλιοβασίλεμα, ἄναβαν στὸ νοῦ μου,
τὶ ὅλη μου καίονταν μονομιᾶς ἡ ζωὴ στὴν ἔγνοια

τῆς καινούργιας λευτεριᾶς Σου, Ἑλλάδα. γι᾿ αὐτὸ δὲν εἶπα:
Τοῦτο εἶναι τὸ φῶς τῆς νεκρικῆς πυρᾶς μου...

Δαυλὸς τῆς Ἱστορίας Σου, ἔκραξα εἶμαι, καὶ νά,
ἂς καεῖ σὰν δάδα τὸ ἔρμο μου κουφάρι, μὲ τὴν δάδα τούτην,
ὀρθὸς πορεύοντας, ὡς μὲ τὴν ὕστερη ὥρα,
ὅλες νὰ φέξουν τέλος οἱ γωνιὲς τῆς οἰκουμένης,

ν᾿ ἀνοίξω δρόμο στὴν ψυχή, στὸ πνεῦμα, στὸ κορμί Σου, Ἑλλάδα.

Εἶπα, καὶ ἐβάδισα

κρατώντας τ᾿ ἀναμμένο μου συκώτι στὸν Καύκασό Σου,
καὶ τὸ κάθε πάτημά μου ἦταν τὸ πρῶτο,
κι ἦταν, θάρρευα, τὸ τελευταῖο,
τὶ τὸ γυμνό μου πόδι ἐπάτει μέσα στὰ αἵματά Σου,
τί τὸ γυμνό μου πόδι ἐσκόνταυε στὰ πτώματά Σου,
γιατὶ τὸ σῶμα, ἡ ὄψη μου, ὅλο μου τὸ πνεῦμα καθρεφτιζόταν,
σὰ σὲ λίμνη, μέσα στὰ αἱματά Σου.

Ἐκεῖ, σὲ τέτοιον ἄλικο καθρέφτη. Ἑλλάδα, καθρέφτη ἀπύθμενο,
καθρέφτη τῆς ἀβύσσου, τῆς Λευτεριᾶς Σου καὶ τῆς δίψας Σου,
εἶδα τὸν ἑαυτό μου βαρὺ ἀπὸ κοκκινόχωμα πηλὸ πλασμένο,
καινούργιο Ἀδὰμ τῆς πιὸ καινούργιας Πλάσης

ὅπου νὰ πλάσουνε γιὰ Σένα μέλλει. Ἑλλάδα.






Ποίηση: Άγγελος Σικελιανός
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Ερμηνεία: Γιάννης Θεοχάρης
Παίζει η συμφωνική ορχήστρα του Λονδίνου υπό τη διεύθυνση του συνθέτη.



Κι εἶπα:
Τὸ ξέρω, ναὶ τὸ ξέρω, ποὺ οἱ Θεοί Σου,
οἱ Ὀλύμπιοι χθόνιο τώρα γίνανε θεμέλιο,
γιατὶ τοὺς θάψαμε βαθειὰ βαθειά, νὰ μὴν τοὺς βροῦν οἱ ξένοι.
Καὶ τὸ θεμέλιο διπλὸ στέριωσε κι᾿ ἐτριπλοστέριωσε
ὅλο μ᾿ ὅσα οἱ ὀχτροί μας κόκαλα σωριάσανε ἀποπάνω...
κι᾿ ἀκόμα ξέρω πὼς γιὰ τὶς σπονδὲς καὶ
γιὰ τὸ τάμα
τοῦ νέου Ναοῦ π᾿ ὀνειρευτήκαμε γιὰ Σένα, Ἑλλάδα,
μέρες καὶ νύχτες τόσα ἀδέλφια σφάχτηκαν ἀνάμεσό τους,
ὅσα δὲ σφάχτηκαν ἀρνιὰ ποτὲ γιὰ Πάσχα...



ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ:
Πνευματικὸ Ἐμβατήριο - Ἄγγελος Σικελιανός

 

H "τύχη" τού Ιερού τής Αγροτέρας Αρτέμιδος

KΑΣ. Σκάνδαλο μισού αιώνα με διαρκείς παρανομίες που έχουν αλλοιώσει την περιοχή στην οποία κάποτε υπήρχε ένα ποτάμι και ιερά, ενώ σήμερα βλέπουμε ό, τι έχει απομείνει από το Ιερό της Αγροτέρας Αρτέμιδος περιστοιχισμένο από πολυκατοικίες και βαλλόμενο από δεκάδες συμφέροντα.
Στην πραγματικότητα τα πάθη του μνημείου άρχισαν το 1778 όταν κατεδαφίστηκε και τα υλικά του χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση του τείχους των Αθηνών. Συνεχίστηκαν όμως με πλήθος παρανομιών τον 20ό αι. To 1958 και το 1960, δύο υπουργικές αποφάσεις «Περί αρχαιοτήτων» κηρύσσουν την κοίτη του Ιλισού ζώνη προστασίας 50 μ. εκατέρωθεν, ενώ το 1964 έχουμε την πρώτη απόφαση απαλλοτρίωσης από το ΚΑΣ.
Η προχθεσινή συνεδρίαση του Αρχαιολογικού Συμβουλίου ήταν η 12η για το ίδιο ζήτημα. Εξι αποφάσεις απαλλοτριώσεων έχουν ληφθεί ώς σήμερα και καμία δεν έχει εκτελεστεί αφού κάθε φορά εξέπνεε το 18μηνο. Δυο φορές μάλιστα έχει οριστεί και τιμή από τα δικαστήρια.
Προχθές θα έπρεπε να οριστεί επιτροπή αυτοψίας ώστε την επόμενη φορά το Συμβούλιο να κηρύξει την περιοχή ως αρχαιολογικό χώρο με ζώνη Α προστασίας. Αλλά μια ακόμη εμπλοκή που ήρθε από τους εκπροσώπους δικηγόρους των ιδιοκτητών οδήγησε τη συζήτηση του θέματος σε αναβολή. Μικρή μεν (λίγων ημερών) αλλά ενδεικτική. Το συγκεκριμένο οικοπέδο - αρχαιολογικός χώρος αποτελεί μια καυτή πατάτα που όσο περνάει ο καιρός κοστίζει στο ελληνικό Δημόσιο όλο και περισσότερα εκατομμύρια.
Μια κακή μοίρα κυνηγάει τον ναό της Αγροτέρας Αρτέμιδος. Για συμβολικούς όμως λόγους, το 2010 που το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού ετοιμάζεται να γιορτάσει τα 2.500 χρόνια από τη Μάχη του Μαραθώνα, πρέπει να δώσει και ένα τέλος στην υπόθεση. Πολύ περισσότερο που εκεί τελούνταν μεγάλες θυσίες ως εκπλήρωση του τάματος που είχαν κάνει οι Αθηναίοι στη θεά Αρτέμιδα για τη νίκη τους στη μάχη.
Το ΚΑΣ ομόφωνα γνωμοδότησε υπέρ της αναβολής της συζήτησης της υπόθεσης, προκειμένου να ρυθμιστούν τα θέματα πληρεξουσιότητας που τέθηκαν από τους παραστάτες δικηγόρους.
Ελπίζουμε στην επόμενη συζήτηση να δοθεί πράγματι ένα τέλος, γιατί και οι πολίτες ταλαιπωρούνται τόσα χρόνια και οι υπάλληλοι της αρμόδιας εφορείας πιέζονται για αποφάσεις που δεν εκτελέστηκαν και χρήματα που δεν κατέβαλε το τότε υπουργείο Πολιτισμού, ακόμη και όταν τα διέθετε.

ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Ο ΑΡΧΕΓΟΝΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΗΛΙΟΣ ΤΩΝ ΑΡΓΕΑΔΩΝ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ!


Ο κύριος στόχος όλων των Ελλήνων, ανεξάρτητα από ιδεολογίες και κόμματα, θα πρέπει να είναι ο Πατριωτισμός!


Πιστεύω ακράδαντα ότι όπως στην εποχή της Εθνικής Αντίστασης ο κύριος στόχος ήταν η Ελευθερία της πατρίδας και τον καιρό της Αντίστασης κατά της Χούντας η Δημοκρατία, σήμερα που προβάλλουν όλο και πιο πολύ οι κίνδυνοι, τόσο εξωτερικοί όσο και εσωτερικοί, για την ακεραιότητα της πατρίδας μας (κάθε μορφής), ο κύριος στόχος όλων των Ελλήνων, ανεξάρτητα από ιδεολογίες και κόμματα, θα πρέπει να είναι ο Πατριωτισμός. 

Μίκης Θεοδωράκης 


Οι εθνικοί και δημοκρατικοί μας αγώνες, καθώς και τα πνευματικά έργα και οι πολιτικές πράξεις των προσώπων αυτών, διαπνέονταν από την πεποίθηση ότι η σύγχρονη Ελλάδα έχει επηρεαστεί βαθειά από μια βαρειά κληρονομιά, απέναντι στην οποία θα πρέπει να φανούμε δημιουργικά αντάξιοι

Μίκης Θεοδωράκης  

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

12/1/10

Η Aρχαία Tραγωδία

Η αρχαία τραγωδία, η αρχαία τραγωδία
είναι ιερά κ’ ευρεία ως του σύμπαντος καρδία.
Την εγέννησεν εις δήμος, μία πόλις Ελληνίς,
αλλ’ ευθύς εκείνη έπτη, κ’ έστησεν εν ουρανοίς
                        την σκηνήν.
 

Εν θεάτρω Ολυμπίω, εν αξία των κονίστρα,
ο Ιππόλυτος, ο Aίας, Άλκηστις και Κλυταιμνήστρα,
την ζωήν μας διηγούνται την δεινήν και την κενήν
και ελέους θείου πίπτει εις την γην την αλγεινήν
                        η ρανίς.


Υπό την μικροτέραν της μορφήν την τραγωδίαν
έβλεπε και εθαύμαζε των Aθηνών ο δήμος.
Η τραγωδία ήκμαζεν εντός του σαπφειρίνου
θεάτρου τ’ ουρανού. Εκεί ακροατάς της είχε
τους αθανάτους. Κ’ οι θεοί, επί εδρών μεγάλων
εκ καθαρού αδάμαντος, ήκουον εν αφάτω
ευχαριστήσει τους καλούς του Σοφοκλέους στίχους,
του Ευριπίδου τους παλμούς, το ύψος του Aισχύλου,
και του λεπτού Aγάθωνος Aτθίδας φαντασίας.
Aντάξιοι υποκριταί των υψηλών δραμάτων
ήσαν αι Μούσαι, ο Ερμής και ο σοφός Aπόλλων,
ο προσφιλής Διόνυσος, η Aθηνά κ’ η Ήβη.
Και επληρούντο τ’ ουρανού με ποίησιν οι θόλοι·
αντήχουν οι μονόλογοι, εύγλωττοι και πενθούντες·
και οι χοροί, ακένωτοι πηγαί της αρμονίας·
κ’ οι ευφυείς διάλογοι με τας βραχείας φράσεις.
Η φύσις όλη ευλαβής εσίγα, μη ταράξη
την θεσπεσίαν εορτήν, θόρυβος τρικυμίας.
Aκίνητοι και ευλαβείς, αήρ, και γη, και πόντος
εφρούρουν των μεγάλων των θεών την ηρεμίαν.
Και κάποτε τοις ήρχετο ηχώ από τα άνω,
ολίγων στίχων έπνεεν άυλος ανθοδέσμη,
με «Εύγε, εύγε» των θεών, τρίμετροι μεμιγμένοι.
Κ’ έλεγεν ο αήρ τη γη, κ’ η γραία γη τω πόντω·
«Σιγή, σιγή· ακούσωμεν. Εντός του ουρανίου
θεάτρου, την παράστασιν τελούν της Aντιγόνης.»


Η αρχαία τραγωδία, η αρχαία τραγωδία
είναι ιερά κ’ ευρεία ως του σύμπαντος καρδία.
Την εγέννησεν εις δήμος, μία πόλις Ελληνίς,
αλλ’ ευθύς εκείνη έπτη, κ’ έστησεν εν ουρανοίς
                        την σκηνήν.

Εν θεάτρω Ολυμπίω, εν αξία των κονίστρα,
ο Ιππόλυτος, ο Aίας,  Άλκηστις και Κλυταιμνήστρα,
διηγούνται την ζωήν μας την δεινήν και την κενήν
και ελέους θείου πίπτει εις την γην την αλγεινήν
                        η ρανίς. 


                                                                                  Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ 

9/1/10

ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ - ΑΡΤΕΜΙΣ

 

βλ. Το σχετικό ντοκυμανταίρ τής ΕΡΤ με τίτλο:

ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ - ΑΡΤΕΜΙΣ 

 

Η σειρά «ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ» επιχειρεί ένα οδοιπορικό στα χρυσά μονοπάτια της Ελληνικής Μυθολογίας, προβάλλοντας παράλληλα την ομορφιά του ελληνικού τοπίου και των αρχαιολογικών χώρων. Στο συγκεκριμένο επεισόδιο της σειράς αποκαλύπτονται οι διαδεδομένοι μύθοι που αφορούν τη θεά ΑΡΤΕΜΗ. Η ομορφιά και η σκληρότητα των νόμων της φύσης ανήκουν στη δικαιοδοσία της ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ, οι ιεροί βωμοί της οποίας βρίσκονται συνήθως στα δάση. Το ιερό της θεάς στη ΒΡΑΥΡΩΝΑ, είναι από τα σπουδαιότερα της αρχαιότητας. Αναφορά στους μύθους που σχετίζονται με τη γέννησή της, τις θεϊκές αποστολές και περιπέτειες της.

ΑΦΗΓΗΣΗ: ΠΗΤΕΡ ΟΥΣΤΙΝΩΦ 

NARRATION: PETER USTINOV
 

8/1/10

Κατάλυση τής Νομιμότητας και της Κοινής Λογικής! Αυτό είναι το πραγματικό και καθημερινό πλέον πρόβλημα!

"Σωρεία ληστειών σημειώθηκε το τελευταίο 24ωρο στην περιοχή της Αττικής και τρία άτομα χρειάστηκε να μεταφερθούν σε νοσοκομεία για τις πρώτες βοήθειες. Δύο άνθρωποι τραυματίστηκαν από απόπειρα ένοπλης ληστείας και στο Ναύπλιο.
Το θέμα της εγκληματικότητας θα βρεθεί στο επίκεντρο ευρύτατης σύσκεψης που πραγματοποιείται την Παρασκευή στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, υπό τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.  Θα συμμετάσχουν η υφυπουργός Υγείας Φώφη Γεννηματά, ο Νομάρχη Αθηναίων Γιάννης Σγουρός και 42 δήμαρχοι της Αττικής.

Αργά το βράδυ της Πέμπτης, στην οδό Φαληρέως 21 στο Νέο Φάληρο, δύο άγνωστοι που επέβαιναν σε μοτοσικλέτα χτύπησαν 66χρονη γυναίκα και της άρπαξαν την τσάντα με άγνωστο χρηματικό ποσό.

Νωρίτερα, επίσης, δύο άγνωστοι εισέβαλαν σε κατάστημα ανταλλακτικών σκαφών αναψυχής στο Πόρτο Ράφτη, χτύπησαν στο κεφάλι τον ιδιοκτήτη με άγνωστο αντικείμενο, τον ακινητοποίησαν με την απειλή πιστολιού και άρπαξαν άγνωστο μέχρι στιγμής χρηματικό ποσό.

Στη 1.20 τα ξημερώματα της Παρασκευής, τρεις ένοπλοι εισέβαλαν σε διαμέρισμα 30χρονου Αλβανού, στην Αθήνα, τον οποίο χτύπησαν στο κεφάλι και του άρπαξαν άγνωστο χρηματικό ποσό.
Στο Ναύπλιο, δύο άνθρωποι τραυματίστηκαν -και νοσηλεύονται εκτός κινδύνου- καθώς τραυματίστηκαν από πυρά αγνώστων που επιχείρησαν να ληστέψουν το λογιστήριο εργοστασίου.
Οι δράστες, με την απειλή όπλων, απαίτησαν από τους υπαλλήλους να τους παραδώσουν τα χρήματα, πυροβολώντας εναντίον τους.
Στη συνέχεια, χωρίς να πάρουν χρήματα, βγήκαν από το εργοστάσιο, επιβιβάστηκαν σε δίκυκλη μοτοσικλέτα μεγάλου κυβισμού (η οποία είχε κλαπεί στις 6 Ιανουαρίου από την Αθήνα) και έφυγαν προς άγνωστη κατεύθυνση.

Προανάκριση διενεργεί η Ασφάλεια Ναυπλίου, ενώ εκδόθηκαν εντάλματα για τη σύλληψή τους.

Στην Αττική, έγιναν επίσης και οι εξής ληστείες:

* Το μεσημέρι της Πέμπτης ένας ένοπλος απείλησε υπάλληλο της εταιρείας «Πλαίσιο» στη διασταύρωση Κηφισίας και Όθωνος, στην Κηφισιά και του άρπαξε μια σακούλα με 45.000 ευρώ.
* Στις 9 το βράδυ της Πέμπτης, άγνωστοι άρπαξαν άγνωστο ποσό από κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών στη λεωφόρο Συγγρού 196, στην Καλλιθέα.
* Στις 3.10 τα ξημερώματα, δύο άγνωστοι εισέβαλαν στην εταιρεία κρεάτων ΕΚΡΕΤ -ΕΒΕ στη διασταύρωση Κηφισού και Αγίας Αννης στο Ρέντη, ακινητοποίησαν τους υπαλλήλους και άρπαξαν άγνωστο χρηματικό ποσό και την τσάντα ενός υπαλλήλου. Οι δράστες διέφυγαν με ΙΧ αυτοκίνητο."

ΠΗΓΗ: in.gr
  
Σχόλιο: Κατάλυση τής Νομιμότητας και της Κοινής Λογικής! Αυτό είναι το πραγματικό και καθημερινό πλέον πρόβλημα! 
Κατά τα άλλα, το "Υπουργείο Προστασίας (sic!) τού Πολίτη (ή μήπως, θέλει να πεί: του "Μετανάστη-Εποικιστή";) ασχολείται με διώξεις αστυνομικών, μην τυχόν και γρατσουνιστεί κανένας κακοποιός, κατά την σύλληψη και κράτησή του! 
Η κατάργηση τής παραδεδομένης νομικής έννοιας: "Δημόσια Τάξη" και η μετατροπή της σε απλή "Προστασία" είναι δηλωτική των προθέσεων... και καταγράφει πλέον εμφανώς το κλίμα εκτροπής από την Ουσιαστική Νομιμότητα, μέσα στο οποίο έχουν εμπλακεί οι ευκαιριακοί παγκοσμιόδουλοι "Κρατούντες" και νεμόμενοι τα διάφορα πόστα της Κρατικής Εξουσίας ! 
Η Ιστορία -όχι μόνον η αρχαία, αλλά και η πρόσφατη- μας έχει δείξει και η Φιλοσοφία μάς έχει διδάξει ότι συχνά οι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΕΣ εκφυλίζονται σε ΤΥΡΡΑΝΙΕΣ ή ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΕΣ... με μεταβατικό στάδιο μια ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΝΑΡΧΙΑ...(ως εκφυλιστικό αποτελέσμα ή τεχνητά δημιουργημένη ή και τα δύο). Το ότι ο λαός κάθε τόσο σύρεται σε "Εκλογές" και ψηφίζει κάποιους, αυτό δεν πρέπει να μας μπερδεύει, διότι πραγματική Εκλογή δεν υφίσταται, όταν καλείσαι απλώς να ψηφίσεις σε μία μόνη πράξη μεταξύ ΜΑΥΡΟΥ και ΜΕΛΑΝΟΥ ή μεταξύ ΛΕΥΚΟΥ καί ΑΣΠΡΟΥ...

Όμως, το ισχύον ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, στην Aκρoτελεύτια διάταξη (Άρθρo 120), λέει τα εξής:


2. O σεβασμός στo Σύνταγμα και τoυς νόμoυς
πoυ συμφωνoύν με αυτό και η αφoσίωση στην
Πατρίδα και τη Δημoκρατία απoτελoύν θεμελιώδη
υπoχρέωση όλων των Eλλήνων.

3. O σφετερισμός, με oπoιoνδήπoτε τρόπo, της
λαϊκής κυριαρχίας και των εξoυσιών πoυ απoρ-
ρέoυν από αυτή διώκεται μόλις απoκατασταθεί η
νόμιμη εξoυσία, oπότε αρχίζει και η παραγραφή
τoυ εγκλήματoς.

4. H τήρηση τoυ Συντάγματoς επαφίεται στoν
πατριωτισμό των Eλλήνων, πoυ δικαιoύνται και
υπoχρεoύνται να αντιστέκoνται με κάθε μέσo ενα-
ντίoν oπoιoυδήπoτε επιχειρεί να τo καταλύσει με
τη βία.