Google+ Followers

25 Αυγούστου 2010

Αχιλλέα, στη χώρα σου γεννήθηκε ο Ήλιος...



"Στη χώρα σου γεννήθηκε ο Ήλιος"



Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος


Ποίηση: Γιώργος Παπακώστας


Τραγούδι: Μανόλης Χατζημανώλης



Γλυστρούν οι σκάλες των ουρανών


ουρλιάζουν οι γκρίζοι λύκοι


με ποιά φωνή θα ψάλλω


στα χοροστάσια το συρτό του Αιγαίου.

Με ποιά ταμπούρλα και τρουμπέτες


θ' ανεβάσει η θύελλα των πολεμιστών


το θρήνο των Ελλήνων


πάνω απ' τα κάστρα


της ανταύγειας πέρα από τα γαλανά νησιά


των άσπρων γλάρων τη χαρά των πελαργών


και τη χαρά που έχουν τα ανέμελα αηδόνια.


Αχιλλέα στη χώρα σου γεννήθηκε ο Ήλιος


όπου ανεβοκατεβαίνουν οι αγγέλοι με τις γενιές


των Ελλήνων παίζοντας με τη δροσιά.


Στα διαμαντένια σκαλοπάτια της αέρινης σκάλας


σε ξάστερα χινόπωρα.


Στη χώρα μας γεννήθηκε ο 'Ηλιος


όπου ανεβοκατεβαίνουν οι Αγγέλλοι, Αχιλλέα.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ