ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΤΡΩΪΚΟΥ ΚΥΚΛΟΥ * THE HEROES OF THE TROJAN WAR

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΚΑΙ ΜΙΜΗΣΙΝ

IN MEMORIAM ET IMITATIONEM 

ΞΥΝΟΣ (ΚΟΙΝΟΣ) Ο ΠΟΛΕΜΟΣ...

Εἰδέναι δὲ χρὴ τὸν πόλεμον ἐόντα ξυνόν, καὶ δίκην ἔριν, καὶ γινόμενα πάντα κατ᾽ ἔριν καὶ χρεών.

Πρέπει να γνωρίζουμε καλά ότι ο Πόλεμος είναι Κοινός (έχει γενικό χαρακτήρα) και ότι η Δίκη σχετίζεται με την Έριδα (δηλ. για να επικρατήσει η δικαιοσύνη απαιτείται σύγκρουση τών αντιθέτων), και ότι τα πάντα γίνονται σύμφωνα με την σύγκρουση τών αντιθέτων (τα οποία ξεσηκώνει η Έριδα) και την Ανάγκη!   

(Ηράκλειτος, απόσπ. 80)         

 

ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΣ * BIRTH OF DIONYSUS

ΟΙ ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΟ ΜΥΘΟΙ

 

βλ. Το ντοκυμανταίρ τής ΕΡΤ με τίτλο:

ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ - ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Η σειρά «ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ» επιχειρεί ένα οδοιπορικό στα χρυσά μονοπάτια της Ελληνικής Μυθολογίας, προβάλλοντας παράλληλα την ομορφιά του ελληνικού τοπίου και των αρχαιολογικών χώρων. Στο συγκεκριμένο επεισόδιο της σειράς αποκαλύπτονται οι διαδεδομένοι μύθοι που αφορούν το θεό του Αμπελιού και του Κρασιού, ΔΙΟΝΥΣΟ. Αναφορά στους μύθους που σχετίζονται με το θεό του κεφιού, τις συνθήκες γέννησής του, τις περιπέτειες του, τους παιδαγωγούς, τη συνοδεία του και το γάμο του με την ΑΡΙΑΔΝΗ. Ξεχωριστή σπουδαιότητα για τους Διονυσιακούς μύθους, το Ιερό και Θέατρο του ΔΙΟΝΥΣΟΥ, δίπλα στην ΑΚΡΟΠΟΛΗ, όπου κατά τη διάρκεια των εορταστικών εκδηλώσεων γεννήθηκαν το Αρχαίο Δράμα και η Κωμωδία.

ΑΦΗΓΗΣΗ: ΠΗΤΕΡ ΟΥΣΤΙΝΩΦ 

NARRATION: PETER USTINOV

ΑΙΕΤΟΣ ΥΨΙΠΕΤΗΣ

Η Θ Ο Σ ... Δ Α Ι Μ Ω Ν

Ἦθος ἀνθρώπωι δαίμων.

Το ήθος είναι για τον άνθρωπο 
ο δαίμονάς του!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 119)


 

Το θυμικό μέρος της ψυχής και η σημασία της Ευθυμίας (ως ψυχικής διαθέσεως)

 

Μες από τα βάθη του χρόνου, ο σοφός Πλούταρχος μας παραδίδει έναν αξιόπιστο πλοηγό που αποδεικνύεται εξαιρετικά πολύτιμος για το ταξίδι μας σε μια ταραγμένη εποχή, όπως αυτή που ζούμε. Διαπιστώνουμε ότι ο άνθρωπος, στην διαδρομή των αιώνων, παρά τις αλλαγές που σημειώνονται στο εξωτερικό του περιβάλλον, εξακολουθεί να ταλανίζεται από τους ίδιους ψυχικούς παράγοντες, οι οποίοι σήμερα όχι μόνον έχουν ενταθεί, αλλά και πολλαπλασιασθεί επικίνδυνα.

Παρασυρμένος από την αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας και εστιασμένος σχεδόν αποκλειστικά στην βαρειά ύλη, ο σημερινός άνθρωπος έχει λησμονήσει τελείως την ψυχική του ανάπτυξη γι΄ αυτό και δεν κατανοεί την αιτία της κακοδαιμονίας του. Η ψυχική ανάπτυξη της πλειονότητας των ανθρώπων σήμερα σταματάει απότομα και σε πολύ μικρή ηλικία. Το σώμα αναπτύσσεται, αλλά δεν αναπτύσσεται παράλληλα και η ψυχή. Αυτό οφείλεται κυρίως στις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί και επικρατήσει, και οι οποίες αντιστρατεύονται τον άνθρωπο στην ουσία του. Mέσα σε μια ατμόσφαιρα “χειραγώγησης” είναι φυσικό ο άνθρωπος να ασφυκτιά και να αγωνιά. Έτσι γεννιέται ξανά στους καιρούς μας η ουσιαστική ανάγκη της Φιλοσοφίας.

Η Ελληνική Φιλοσοφία, σαν ένας μαγικός κρίκος γεφυρώνει το υπάρχον χάσμα μεταξύ Θρησκείας και Επιστήμης. Μέ τον στιβαρό διαχρονικό της λόγο, μας ωθεί διαρκώς προς το ουσιώδες και μας υποδεικνύει τρόπους απεγκλωβισμού της ζωής μας από τα επουσιώδη. Και το ουσιώδες είναι η ψυχική ανάπτυξη και ενοποίηση, η αρμονία, το ευ της ψυχής, του θυμού, της διαθέσεως. Ο θυμός η θυμικόν η θυμοειδές μέρος είναι η σφαίρα εκείνη της ψυχής που περικλείει το συναίσθημα και την βούληση. Ο Έλληνας άνθρωπος είναι βαθιά συναισθηματικός. Γι΄ αυτό και συχνά υποφέρει. Αυτό σημαίνει ότι το συναίσθημά του είναι εγκλωβισμένο, αλλά τουλάχιστον είναι ακόμα ζωντανό. Αν ακολουθήσει την κατάλληλη αγωγή, θα θεραπευτεί και θα γίνει υγιές. Η ευθυμία θα επικρατήσει εντός του και το χαμόγελο, που είναι το εξωτερικό γνώρισμα της ευθυμίας, θα ανθίσει στα χείλη του. Άνθρωποι η και ολόκληροι λαοί, που μπήκαν σε αντεξελικτικους κύκλους και νέκρωσαν το συναίσθημά τους, δεν έχουν σημειώσει καμμία πρόοδο και χωρίς να το γνωρίζουν έχουν απλώς μετατραπεί σε χιμαιρικά όντα.

Ο θυμός, στην αρχαία του σημασία, δεν ταυτίζεται με ό,τι σήμερα γνωρίζουμε ως “συναίσθημα του θυμού”, αλλά αναφέρεται σε ολόκληρο το κέντρο του συναισθήματος, που αποτελεί και τον πυρήνα της υπάρξεώς μας. Με αυτή την έννοια, απεικονίζει την εν γένει διάθεσή μας και μοιάζει να είναι η απορροή αυτού που είμαστε.

Το ευ είναι μόριο του λόγου, ένα τροπικό επίρρημα, το οποίο προστιθέμενο σε μια λέξη αποδίδει το ύψιστο των δυνατοτήτων της και αναδεικνύει το άριστον της εννοίας της. Για παράδειγμα: βουλή - ευβουλία, γένος - ευγένεια, γλώσσα - ευγλωττία, έξις - ευεξία, ημέρα - ευημερία, καιρός - ευκαιρία, λαβή - ευλάβεια, λόγος - ευλογία, μένος - ευμένεια, μάρη - ευμάρεια, μορφή - ευμορφία, νόμος - ευνομία, πόρος - ευπορία, ρυθμός - ευρυθμία, σέβας - ευσέβεια, στόχος - ευστοχία, τύχη - ευτυχία, χειρ - ευχέρεια, φυή - ευφυία, θυμός - ευθυμία, κ.α.

Το ευ αποτελεί διαρκή στόχο του Φιλοσόφου ο οποίος ακονίζει την αντίληψη και την αίσθησή του μέσα στην ανισορροπία των πραγμάτων και καταστάσεων της ζωής. Αυτό αποτυπώνεται και στην αρχαία ευχετική φράση: “Το ευ νικάτω”, που σημαίνει: Ας νικήσει το καλό. Ας υπερισχύει το αγαθό!

Κατά την Πλουτάρχεια Διδασκαλία, τα μέρη της ψυχής είναι 5:

1. φυτικόν η θρεπτικόν

2. αισθητικόν

3. επιθυμητικόν

4. θυμοειδές

5. λογιστικόν

Αναλυτικότερα η διαίρεση αυτή παρουσιάζεται στο έργο “Περί του Ει του εν Δελφοίς” (κεφ. 13):

“ει την ψυχήν αυτήν κατά φύσιν διαιροις, πρώτον αυτής και αμαυρότατόν εστί το θρεπτικον δεύτερον δε το αισθητικόν ειτα το επιθυμητικον ειτ΄ επί τούτω το θυμοειδές· εις δε την του λογιστικού δύναμιν εξικομένη και τελεώσασα την φύσιν ώσπερ εν ακρω τω πέμπτω καταπέπαυται”.

Αν διαιρέσεις την ίδια την ψυχή σύμφωνα με την φύση της, το πρώτο και σκοτεινότερο μέρος της είναι το θρεπτικόν, δεύτερο το αισθητικόν, έπειτα το επιθυμητικόν και ακολούθως το θυμοειδές· φτάνοντας όμως στην ικανότητα του λογιστικού και τελειοποιώντας την φύση, έχει σταματήσει στον ανώτερο και πέμπτο βαθμό.

Η πενταμερής διαίρεση της ψυχής είναι μια επέκταση της τριμέρειας (τριμερούς διαιρέσεως). Ο Πλάτων μας παραδίδει την διαίρεση της ψυχής σε τρία κύρια μέρη (λογιστικόν, θυμοειδές, επιθυμητικόν) και δίνει μια παραστατική εικόνα περί της φύσεως εκάστου μέρους και του τρόπου με τον οποίο συνδέονται μεταξύ τους (Φαίδρος ή Περί Kαλού, κεφ. 25 & 34).

Η ψυχή μοιάζει με ένα άρμα, συρόμενο από ένα ζεύγος πτερωτών ίππων και οδηγούμενο από έναν ηνίοχο. Το λογιστικό και κατ΄ εξοχήν ανθρώπινο μέρος εκφράζει ο ηνίοχος, ενώ τα δύο ιππόμορφα μέρη εκφράζονται από το θυμοειδές (λευκός ίππος) και το επιθυμητικόν (μαύρος ίππος). Ο πρώτος “απληκτος, κελεύσματι μόνον και λόγω ηνιοχειται” (οδηγείται χωρίς χτυπήματα, μόνον από τα κελεύσματα και τους λόγους του ηνιόχου). ενώ ο δεύτερος “μάστιγι μετά κέντρων μόγις υπείκων” (μόλις που συγκρατείται από το μαστίγιο και τα κεντρίσματα). Η αντίθεση αυτή μεταξύ των δύο “αλόγων” μερών της ψυχής γεννά το εσωτερικό δράμα της ζωής του κάθε ανθρώπου.

Ο Πλούταρχος στο έργο του “Πλατωνικά Ζητήματα” (Ζήτημα Θ΄) αποσαφηνίζει περαιτέρω το είδος της σχέσεως μεταξύ των μερών της ψυχής, λέγοντας ότι χαρακτηριστικό του θυμοειδούς η θυμικού μέρους είναι να κυβερνάται και να κυβερνά, του λογιστικού μέρους μόνο να κυβερνά, ενώ του επιθυμητικού μέρους μόνο να κυβερνάται. Έτσι, αναδεικνύεται η ενδιάμεση φύση του θυμικού και γίνεται φανερός ο λόγος για τον οποίο αποτελεί το “κλειδί” για την ενοποίηση του συνόλου της ψυχής: “τω δε θυμοειδει το αρχεσθαι και το αρχειν κατά φύσιν εστίν, υπηκόω μεν οντι του λογισμου κρατουντι δε και κολάζοντι την επιθυμίαν, όταν απειθη τω λογισμω” (η πειθαρχία και η αρχηγία ανήκουν στην φύση του θυμικού, αφού αυτό υπακούει στην λογική, ενώ εξουσιάζει και τιμωρεί την επιθυμία όταν εκείνη επαναστατεί προς την λογική).

Εξάλλου, υπερβαίνοντας κάθε περιορισμό που ενδεχομένως να δημιουργεί η δοθείσα εικόνα, ο Πλούταρχος σημειώνει καταληκτικά ότι: “τα της ψυχής μόρια δει μη τοις τόπος καταβιάζεσθαι μήδε τοις ονόμασιν, αλλά την δύναμιν και την αναλογίαν εξετάζειν” (τα μέρη της ψυχής δεν πρέπει να περιορίζονται από τις θέσεις και τα ονόματα, αλλά να εξετάζεται η δύναμις και η αναλογία τους).

Για ν΄ αποκτήσει “φώτιση” και να γίνει η ψυχή μας ένα πεντάκτινο λαμπερό άστρο, θα πρέπει να ενοποιήσει και αναπτύξει και τα 5 μέρη της:

Η ευθυμίη (ιωνικός τύπος) είναι λέξη ομηρική, και σημαίνει “καλή διάθεση, καλή καρδιά, μεγάλο θάρρος”. πρώτος έγραψε “Περί Ευθυμίης” ο Δημόκριτος ο οποίος της απέδωσε πιο συγκεκριμένη σημασία, ανάγοντάς την σε τελικό σκοπό της ζωής. Ως ευθυμία όρισε την κατάσταση εκείνη κατά την οποία η ψυχή είναι απαλλαγμένη από πάθη και βρίσκεται σε ενότητα με όλα τα μέρη της. Ως συνώνυμα της ευθυμίας χρησιμοποίησε και τους όρους ευεστώ (ευστάθεια), ειρήνη, αρμονία, συμμετρία, αταραξία, αθαυμαστία, αθαμβία. Πρόκειται για ανώτερες καταστάσεις της ψυχής που προέρχονται από αρμονικές κινήσεις των ατόμων της και συνοδεύονται από συναισθήματα χαράς, βαθιάς ικανοποίησης και εμπιστοσύνης.

Από τον Δημόκριτο και μετά, το θέμα έτυχε επεξεργασίας και από άλλους. Σημαντική είναι η συμβολή του πυθαγορείου φιλοσόφου Ιππάρχου (4ος αι. π.X.) ο οποίος έγραψε “Περί Ευθυμίας”, αλλά και του στωϊκου φιλοσόφου Παναιτίου (2ος αι. π.X.), ο οποίος είχε συγγράψει σχετική πραγματεία “Περί Ησυχίας της ψυχής”. Δημιουργήθηκε Έτσι μια παράδοση, που εμπλούτισε την προσέγγιση του θέματος. Ο Πλούταρχος βασίζεται πάνω σε αυτήν την παράδοση και την αξιοποιεί με τον καλύτερο τρόπο.

Η ευθυμία ως αρίστη κατάσταση του θυμικού κέντρου της ψυχής εξετάζεται στο παρόν έργο μέσα σε είκοσι μεστά κεφάλαια, με τρόπο ζεστό, φιλικό και άμεσο. Ο Πλούταρχος δεν “ηθικολογεί” γενικά και αόριστα· αναφέρεται σε συγκεκριμένες εκφάνσεις της καθημερινότητας. Χρησιμοποιεί με τέχνη τον πλούτο της γραπτής παράδοσης, παραθέτοντας γνώμες από έξοχους άνδρες και συγγραφείς της αρχαιότητας τις οποίες εύστοχα συσχετίζει με τις δικές του πρωτότυπες ιδέες και παρατηρήσεις.

Το σύγγραμμα αυτό επέδρασε καταλυτικά στον στοχασμό πολλών μεταγενέστερων οι οποίοι χρησιμοποίησαν στα έργα τους ακόμα και ολόκληρα μέρη.

Tην ευθυμία οφείλει κανείς να την αναζητήσει εντός του, έχει εσωτερική διάσταση, αλλά δεν μπορεί να διατηρηθεί αν αγνοήσουμε τις εξωτερικές συνθήκες, τους εξωτερικούς παράγοντες. Οι ανθρώπινες σχέσεις, τα υλικά μέσα και αποκτήματα, ο πλούτος και η έλλειψή του, τα τυχαία γεγονότα κλπ. είναι παράγοντες τους οποίους οφείλουμε να λάβουμε υπόψη μας. Αν κανείς αποδειχθεί ικανός να σταθεροποιήσει και ενοποιήσει την εξωτερική ζωή του, αυτό θα επιδράσει θετικά και στην ενοποίηση της εσωτερικής ζωής του· θα τον βοηθήσει στο να αποκτήσει εσωτερικής συνοχή και ένα είδος “εσωτερικού βάρους”.

Η ενοποίηση του ψυχισμού είναι ένα δύσκολο, αλλά ταυτόχρονα θαυμαστό έργο. Πάντα επίκαιρο και επιτακτικό σήμερα όσο ποτέ. Το παρόν σύγγραμμα είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο για το δύσκολο αυτό έργο και συχνά θα χρειαστεί ν ανατρέξει κανείς σε αυτό για έμπνευση και καθοδήγηση...

Γιώργος Λαθύρης

Εισαγωγή στο Περί Ευθυμίας του Πλουτάρχου.

ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ

ΨΥΧΗΣ ΙΑΤΡΕΙΟΝ...

«ἑξῆς δι’ ὑπάρχειν τήν ἱεράν βιβλιοθήκην, ἐφ’ ἧς ἐπιγεγράφθαι "Ψυχῆς Ἰατρεῖον"...» 

(Διόδωρος ὁ Σικελιώτης, Ἱστορική Βιβλιοθήκη, 1, 49) 

βλ. Το ντοκυμανταίρ τής ΕΡΤ με τίτλο:

ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΨΥΧΗΣ - Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΣ ΕΞΑΓΩΝΟ ΣΤΟΝ ΒΟΡΕΙΟ ΠΟΛΟ ΤΟΥ ΚΡΟΝΟΥ

ΑΕΙ Ο ΘΕΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΓΕΩΜΕΤΡΕΙ 
(ΠΛΑΤΩΝ)


Believe it or not, this is the North Pole of Saturn.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΘΕΑΤΡΩΝ

 

Υπήρξε το μεγαλύτερο θέατρο του αρχαίου ελληνικού κόσμου, χωρητικότητας 20.000 θεατών. Το θέατρο της Μεγαλόπολης εναποθέτει σήμερα τις ελπίδες του για αναστήλωση στον κουμπαρά του, που άνοιξε με 500.000 ευρώ (από τον Δήμο Μεγαλόπολης), χθες στη γενική συνέλευση της Κίνησης Πολιτών «Διάζωμα», στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης. Πέντε ακόμη αρχαία θέατρα: Σικυώνας, Δήλου, Σπάρτης, Κέας, Αβδήρων στον Νομό Ξάνθης- απέκτησαν δικό τους τραπεζικό λογαριασμό με την ελπίδα να ευασθητοποιηθούν θεσμοί και πολίτες.

«Λίφτινγκ» σε πέντε ακόμη αρχαία θέατρα θα γίνει χάρη σε πρωτοβουλίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Το αρχαίο Θέατρο του Διονύσου ετοιμάζεται να σβήσει από πάνω του τα σημάδια του χρόνου χάρη στα 6 εκατ. ευρώ που χορηγεί η Νομαρχία Αθηνών. Η Νομαρχία Θεσπρωτίας συμμετέχει στην αναστήλωση του θεάτρου Γιτάνης με 100.000 ευρώ και η Νομαρχία Μαγνησίας χρηματοδοτεί το θέατρο Φθιωτίδων Θηβών (με 50.000 ευρώ). Τη γεωφυσική έρευνα του θεάτρου Γόρτυνας χρηματοδοτεί η Νομαρχία Ηρακλείου και του θεάτρου Χερσονήσου ο δήμος.

«Συνδέουμε και υποκινούμε όλες τις δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας- από τους αυτοδιοικητικούς θεσμούς έως και τον απλό πολίτη- με στόχο την ανάδειξη και την καθολική προστασία των μνημείων», είπε ο ο πρώην υπουργός Πολιτισμού και πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών «Διάζωμα» Σταύρος Μπένος.

«Οι έτοιμες λύσεις και τα σχέδια αυτά έδωσαν μια αίσθηση φρεσκάδας σε ένα υπουργείο στο οποίο πάρα πολλά πράγματα είχαν αρχίσει να χρονίζουν», δήλωσε ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος. «Παρ΄ ότι από την πείρα μου ξέρω πολύ καλά ότι τους μεγάλους ευεργέτες τούς έχει ανάγκη ο πολιτισμός, θεωρώ ότι μπορεί να ζήσει και χωρίς αυτούς. Εκεί που πεθαίνει ο πολιτισμός, όμως, είναι όταν δεν υπάρχει λαϊκή συμμετοχή. Όταν ο πολιτισμός βασίζεται μόνο σε πολύ μεγάλες χορηγίες ή μόνο στο κράτος».

Τα κατάλοιπα των έξι αρχαίων θεάτρων του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, σπαρμένα από τη Μακυνία και την Καλυδώνα έως τις Οινειάδες, απλώνονται στις σελίδες της έκδοσης «Τα αρχαία θέατρα της Αιτωλοακαρνανίας» των αρχαιολόγων δρ Λαζάρου Κολώνα, Μαρίας Σταυροπούλου- Γάτση και Γεωργίου Σταμάτη (που συνοδεύεται και από DVD), πρωτοβουλία επίσης της Κίνησης Πολιτών «Διάζωμα» και της Νομαρχίας Αιτωλοακαρνανίας.

ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ

Μακάριος ο δια των Μυστηρίων διελθών...

Μανθάνειν εν μεν τωι Ουρανώι  
το οράν, εν δε τηι Γήι  
το αναμιμνήσκεσθαι. 

Μακάριος ο δια των Μυστηρίων διελθών· ούτος γιγνώσκει της ζωής την αρχήν και τον σκοπόν!

Πίνδαρος

 βλ. Το ντοκυμανταίρ τής ΕΡΤ με τίτλο:

ΤΑ ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

ΟΛΒΙΟΣ ΟΣ ΑΡΕΤΗΝ ΘΕΙΗΝ ΜΕΛΕΤΩΗ...

«Όλβιος, ος κεν μη μερόπων δόξαις κενεήισιν αφραδέως προσέχων, αλλ΄αυτώι ευ φρονέοντι, ιθείηι γνώμηι αρετήν θείην μελετώιη…»

Γεώργιος Γεμιστός - Πλήθων

Εξηγητική απόδοση:

Ακέραιος άνθρωπος είναι αυτός που δεν σπαταλά ανοήτως την προσοχή του στις κενές από περιεχόμενο αντιλήψεις των ανθρώπων, αλλά ερχόμενος σε επαφή με τον εαυτό του, ανακαλύπτει μέσα του την φρόνηση κι ακολουθώντας υπεύθυνη γνώμη μελετάει την θεϊκή αρετή!..

 βλ. Το ντοκυμανταίρ τής ΕΡΤ με τίτλο:

Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΜΙΣΤΟΣ - ΠΛΗΘΩΝ ΚΑΙ Η ΙΤΑΛΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

 

“ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΙ’ ΑΡΕΤΗΣ” Π.ΕΛ.Α - ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ

Άμα το νεο-Ελληνικό έθνος απέκτησε μια μικρή κρατική οντότητα μετά την επανάσταση του 1821, είχε οντολογικό πρόβλημα προσδιορισμού της εθνικής του ταυτότητας, με θέμα “τι είναι και ποιός είναι Έλλην”. Θα ήταν συνέχεια του θεοκρατικού Βυζαντίου με κοινωνία υπηκόων, ή θα ανασυνδεόταν με την κλασσική αρχαιότητα, σε μια Ελληνική Αναγέννηση, κατά τα πρότυπα της Δύσεως και του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, με κοινωνία πολιτών; Με αυτό τον προβληματισμό συνεχίζουμε να βρισκόμαστε ακόμη και σήμερα, δημιουργώντας έτσι μια θολή κατάσταση στον προσδιορισμό του “ποιός είναι Έλληνας”, πράγμα που εθνικά μας έχει κοστίσει πολύ. Παραπαίοντας μεταξύ αρχαιότητας και Βυζαντίου το σημερινό Ελληνικό κρατίδιο δεν έχει κατορθώσει να αξιοποιήσει τις αξίες του παναρχαίου πολιτισμού μας, πράγμα που έκανε η Ευρωπαϊκή Δύση, δεν έχει κατορθώσει να γεννήσει έναν Ελληνικό Διαφωτισμό, που θα μας απαλλάξει από την μεμψιμοιρία και να μας δώσει το μεγάλο άλμα της προόδου, ώστε να μπορέσουμε, ως σύγχρονοι άνθρωποι, με υπερηφάνεια να πούμε, “είμαστε Έλληνες”. Ούτε έχουμε κατορθώσει να προχωρήσουμε ανεξάρτητα από το παρελθόν, με μια νέα ταυτότητα ενός αξιοπρεπούς και προηγμένου λαού.


Μ’ άλλα λόγια, το Ελληνικό κρατίδιο δεν μπόρεσε να αποκτήσει και να κατακτήσει την ανάπτυξη των προηγμένων, δυναμικών κρατών. Έμεινε στη σφαίρα της υπαναπτύξεως και της περιφερείας, με όλα τα κακά που αυτή συνεπάγεται. Μη όντας αυτάρκεις, στραφήκαμε σε ένα ιδεολογικό και κοινωνικό “πιθηκισμό”, πάντοτε μιμούμενοι τους προηγμένους, καθιστάμενοι ούτω δουλοπρεπείς στην σχέση μας με αυτούς. Δεν κατορθώσαμε να γεννήσουμε μια σταθερή, δική μας κοινωνική θέση και ιδεολογία. Η δημοκρατία μας είναι σκιά αυτής των προηγμένων. Με αυτή την νοοτροπία έχουμε εισέλθει στο παγκόσμιο πεδίο και η παγκόσμια θέση μας είναι η θέση του λιγότερο αναπτυγμένου, του λιγότερο αξιοπρεπούς, του λιγότερο υπολογισίμου, του λιγότερο αξιοπίστου, του λιγότερο ισχυρού. Ταυτοχρόνως, οι παγκόσμιοι ισχυροί, εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία μας, μας αποπροσανατολίζουν έτι περισσότερο, για να διαιωνίζουν την δική μας αδυναμία και την δική τους ισχύ. Κάτω από αυτή τη σχέση, μας επιβάλλουν “δίκαιο ισχυρού”, δηλαδή αδικία, εις βάρος μιας ανεξάρτητης εθνική μας πορεία.


Ωσάν να μην έφταναν αυτά, τα τελευταία χρόνια έχει ενταθεί μια άχρωμη διαφθορά και σήψη, που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά ηθική, θεσμική, πολιτική, πολιτειακή, ιδεολογική και εθνική. Ο φαύλος, ιδιοτελής, καιροσκόπος πολιτικός έχει επικρατήσει να αντιπροσωπεύει την πολιτική και ο αυθάδης πολίτης έχει αντικαταστήσει τον σώφρονα κι ενάρετο. Η κατ’ όνομα δημοκρατία που αποκτήσαμε με την σκέπη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως κατά την λεγομένη “μεταπολιτευτική περίοδο”, αυτοκαταστρέφεται υπό το βάρος ιδεολογικής πενίας και προσωπικών ανομιών.


Τα τελευταία δε χρόνια έχει καλλιεργηθεί μια συστηματική πολεμική κατά του έθνους, ώστε στο άκουσμα και μόνο της λέξεως “έθνος” αντιδρούν, ιδιαίτερα οι νέοι, με περιφρόνηση και άρνηση. Είναι η αρχή της πτώσεως της κοινωνίας μας μπροστά στην καταιγίδα μιας κακώς εννοουμένης και προωθουμένης παγκοσμιοποιήσεως, που αδίστακτα κατεδαφίζει και ανήθικα ισοπεδώνει τα αδύνατα έθνη υπέρ των ισχυρών. Κι’ εμείς ανήκομε στα αδύνατα έθνη προς κατεδάφιση και απερισκέπτως πέφτουμε στην παγίδα της παγκοσμίας προπαγάνδας. Εδώ έρχεται η ευθύνη και το χρέος του καθενός από μας να εγερθούμε...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ: ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ - ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ * ΑΦΗΓΗΣΗ: ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ

ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ: ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ - ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ

ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΕΚΤΟ

ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ

*****

Χρόνους πολλούς μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή μέσα στις εκκλησίες και την ευλόγησαν. Λείψανα παλιών άστρων και γωνιές αραχνιασμένες τ' ουρανού σαρώνοντας η καταιγίδα που θα γεννήσει ο νους του ανθρώπου. Και των αρχαίων Κυβερνητών τα έργα πληρώνοντας η Χτίσις, θα φρίξει. Ταραχή θα πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα θα υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου. Που πρώτα θα κρατήσει τις αχτίδες του, σημάδι ότι καιρός να λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση. Και μετά θα μιλήσει, να πει: εξόριστε Ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε, τι βλέπεις;

-Βλέπω τα έθνη, άλλοτες αλαζονικά, παραδομένα στη σφήκα και
στο ξινόχορτο.

-Βλέπω τα πελέκια στον αέρα σκίζοντας προτομές Αυτοκρατόρων
και Στρατηγών.

-Βλέπω τους εμπόρους να εισπράττουν σκύβοντας το κέρδος των
δικών τους πτωμάτων.
-Βλέπω την αλληλουχία των κρυφών νοημάτων.

Χρόνους πολλούς μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή μέσα στις εκκλησίες και την ευλόγησαν. Αλλά πριν, ιδού, θα γίνουν οι ωραίοι που ναρκισσεύτηκαν στις τριόδους Φίλιπποι και Ροβέρτοι. Θα φορέσουν ανάποδα το δαχτυλίδι τους, και με καρφί θα χτενίσουνε το μαλλί τους, και με νεκροκεφαλές θα στολίσουνε το στήθος τους, για να δελεάσουν τα γύναια. Και τα γύναια θα καταπλαγούν και θα στέρξουν. Για να έβγει αληθινός ο λόγος, ότι σιμά η μέρα όπου το κάλλος θα παραδοθεί στις μύγες της Αγοράς. Και θα αγαναχτήσει το κορμί της πόρνης μην έχοντας άλλο τι να ζηλέψει. Και θα γίνει κατήγορος η πόρνη σοφών και μεγιστάνων, το σπέρμα που υπηρέτησε πιστά, σε μαρτυρία φέρνοντας. Και θα τινάξει πάνουθέ της την κατάρα, κατά την Ανατολή το χέρι τεντώνοντας και φωνάζοντας: εξόριστε Ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε, τι βλέπεις;
-Βλέπω τα χρώματα του Υμηττού στη βάση την ιερή του Νέου Α-
στικού μας Κώδικα.

-Βλέπω τη μικρή Μυρτώ, την πόρνη από τη Σίκινο, στημένη πέτρι-
νο άγαλμα στην πλατεία της Αγοράς με τις Κρήνες και τα ορθά
Λεοντάρια.

-Βλέπω τους έφηβους και βλέπω τα κορίτσια στην ετήσια Κλήρω-
ση των Ζευγαριών.
-Βλέπω ψηλά, μες στους αιθέρες, το Ερεχθείο των Πουλιών.

Λείψανα παλιών άστρων και γωνιές αραχνιασμένες τ' ουρανού σαρώνοντας η καταιγίδα που θα γεννήσει ο νους του ανθρώπου. Αλλά πριν, ιδού, θα περάσουν γενεές το αλέτρι τους πάνω στη στέρφα γης. Και κρυφά θα μετρήσουν την ανθρώπινη πραμάτεια τους οι Κυβερνήτες, κηρύσσοντας πολέμους. Όπου θα χορτασθούνε ο Χωροφύλακας και ο Στρατοδίκης. Αφήνοντας το χρυσάφι στους αφανείς, να εισπράξουν αυτοί τον μιστό της ύβρης και του μαρτυρίου. Και μεγάλα πλοία θ' ανεβάσουν σημαίες, εμβατήρια θα πάρουν τους δρόμους, οι εξώστες να ράνουν με άνθη τον Νικητή. Που θα ζει στην οσμή των πτωμάτων. Και του λάκκου σιμά του το στόμα, το σκοτάδι θ' ανοίγει στα μέτρα του, κράζοντας: εξόριστε Ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε, τι βλέπεις;
-Βλέπω τους Στρατοδίκες να καίνε σαν κεριά, στο μεγάλο τραπέζι
της Αναστάσεως.

-Βλέπω τους Χωροφυλάκους να προσφέρουν το αίμα τους, θυσία
στην καθαρότητα των ουρανών.

-Βλέπω τη διαρκή επανάσταση φυτών και λουλουδιών.
-Βλέπω τις κανονιοφόρους του Έρωτα.

Και των αρχαίων Κυβερνητών τα έργα πληρώνοντας η Χτίσις, θα φρίξει. Ταραχή θα πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα θα υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου. Αλλά πριν, ιδού, θα στενάξουν οι νέοι, και το αίμα τους αναίτια θα γεράσει. Κουρεμένοι κατάδικοι θα χτυπήσουν την καραβάνα τους πάνω στα κάγκελα. Και θα αδειάσουν όλα τα εργοστάσια, και μετά πάλι με την επίταξη θα γεμίσουν, για να βγάλουνε όνειρα συντηρημένα σε κουτιά μυριάδες, και χιλιάδων λογιών εμφιαλωμένη φύση. Και θα 'ρθουνε χρόνια χλωμά και αδύναμα μέσα στη γάζα. Και θα 'χει καθένας τα λίγα γραμμάρια της ευτυχίας. Και θα 'ναι τα πράγματα μέσα του κιόλας ωραία ερείπια. Τότε, μην έχοντας άλλη εξορία, που να θρηνήσει ο Ποιητής, την υγεία της καταιγίδας από τ' ανοιχτά στήθη του αδειάζοντας, θα γυρίσει για να σταθεί στα ωραία μέσα ερείπια. Και τον πρώτο λόγο του ο στερνός των ανθρώπων θα πει, ν' αψηλώσουν τα χόρτα, η γυναίκα στο πλάι του σαν αχτίδα του ήλιου να βγει. Και πάλι θα λατρέψει τη γυναίκα και θα την πλαγιάσει πάνου στα χόρτα καθώς που ετάχθη. Και θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση, και θα σπείρουνε γενεές στους αιώνες των αιώνων!

Νόμος πόλεως = Τείχος πόλεως!

Μάχεσθαι χρὴ τὸν δῆμον ὑπὲρ τοῦ νόμου ὅκωσπερ τείχεος.

Ο λαός πρέπει να μάχεται υπέρ του νόμου, όπως θα μαχόταν και για την υπεράσπιση του τείχους τής πόλεως!

 (Ηράκλειτος, απόσπ. 44)

ΜΥΘΩΔΙΑ - ΚΙΝΗΣΕΙΣ 7 & 8 (ΜΕ ΣΤΙΧΟΥΣ) * MYTHODEA - MOVEMENTS 7 & 8 (WITH LYRICS)

Τα αρχαία θέατρα της Αιτωλοακαρνανίας

Θεατρόφιλους από γεννησιμιού τους θα πρέπει να θεωρούν τους εαυτούς τους οι Αιτωλοακαρνάνες, αφού στον νομό τους έχουν βρεθεί ώς τώρα έξι αρχαία θέατρα.

Μικρά, μεγάλα, ένα που βλέπει τη γέφυρα Ρίου -Αντιρρίου, άλλο τον Αχελώο, ενώ όλα ανήκουν στις αρχαίες πόλεις: Μακύνεια, Καλυδώνα, Πλευρώνα, Οινιάδες, Στράτο και Αμφιλοχικό Αργος. Βέβαια δεν είναι όλα πλήρως ανασκαμμένα και κανένα αναστηλωμένο. Αποτελούν όμως ένα πολιτιστικό κεφάλαιο στο οποίο επενδύει ο νομάρχης Θύμιος Ν. Σώκος όπως και ο Σταύρος Μπένος διά του σωματείου «Διάζωμα», οι οποίοι οργανώνουν αύριο (7 μ.μ.) μια εκδήλωση στο Παπαστράτειο Μέγαρο Αγρινίου για την παρουσίαση της έκδοσης «Τα αρχαία θέατρα της Αιτωλοακαρνανίας» του Λάζαρου Κολώνα, της Μαρίας Σταυροπούλου-Γάτση και του Γιώργου Σταμάτη.

Το πιο καλοδιατηρημένο θέατρο είναι των Οινιάδων και το πιο περίεργο είναι της Καλυδώνας. Κι αυτό γιατί:

* ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΚΑΛΥΔΩΝΑΣ έχει ορθογώνια ορχήστρα και τα εδώλιά του είναι διατεταγμένα σε σχήμα Π. Βρέθηκε στη δεκαετία του '60 στον λόφο του Λαφρίου κατά την κατασκευή της εθνικής οδού Αντιρρίου -Ιωαννίνων, και λόγω της διάταξης των εδωλίων του ερμηνεύθηκε ως Βουλευτήριο. Η έρευνα που ακολούθησε το 2002-2003 για την αρχαία πόλη διέψευσε την αρχική εκτίμηση και κατέληξε στο συμπέρασμα πως πρόκειται για θέατρο που φέρει 26 σειρές εδωλίων από ψαμμιτικούς λίθους. Η ανασκαφή του, που βρίσκεται σε εξέλιξη, δείχνει ότι η ορχήστρα είχε σκηνικό οικοδόμημα. Εχει βρεθεί ένας τοίχος που προφανώς ανήκει στο προσκήνιο και διατηρεί στοιχεία θυραίων ανοιγμάτων και κιονοστοιχίας, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους. Προς το παρόν έχουν εντοπιστεί οι θέσεις έξι ιωνικών κιόνων, ενώ ο συνολικός τους αριθμός υπολογίζεται σε δώδεκα».

* ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΜΑΚΥΝΕΙΑΣ βρίσκεται σε ένα μικρό πλάτωμα στην ακρόπολη της αρχαίας πόλης, πλάι σε έναν αταύτιστο ναό, γιατί προφανώς εξυπηρετούσε κάποιες λατρευτικές ανάγκες. Βλέπει τη θαλάσσια περιοχή του Πατραϊκού κόλπου και το στενό πέρασμα Ρίου - Αντιρρίου. Από το μνημείο, σώζεται το τοξοειδές κοίλο του και 14 σειρές εδωλίων. Η διαπίστωση, ότι το επίσημο πρόσωπο θα καθότανε στο ανατολικό άκρο της πρώτης σειράς των εδωλίων σε έναν λίθινο θρόνο με θέα προς τους θεατές, οδηγεί στη σκέψη ότι αρχικά δεν αποκλείεται να λειτούργησε και ως βουλευτήριο.

* ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΠΛΕΥΡΩΝΑΣ βρίσκεται κολλητά στα τείχη της Νέας Πλευρώνας (235 π.Χ.), μιας από τις μεγαλύτερες πόλεις της Αιτωλίας με τα εντυπωσιακής διατήρησης τείχη. Με εξαιρετική θέα στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου· και θεωρείται από τα πιο ενδιαφέροντα θέατρα της περιοχής γιατί το επίμηκες σκηνικό του εφάπτεται του τείχους και ενός πύργου του που σώζεται σε ύψος 5,70 μ., ο οποίος θα πρέπει να αποτελούσε βοηθητικό χώρο της σκηνής και των παρασκηνίων του. Η ορχήστρα του θεάτρου (διαμέτρου 11,60 μ.) είναι διαμορφωμένη με χώμα στο φυσικό έδαφος. Υπολογίζεται πως θα είχε 25-30 σειρές εδωλίων. Ορατές είναι μόνο 16.

* ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΟΙΝΙΑΔΩΝ είναι κτισμένο κοντά στην Αγορά της αρχαίας πόλης, με εκπληκτική θέα στις γύρω πεδινές εκτάσεις, στην παλιά κοίτη του Αχελώου ποταμού και τις παράκτιες περιοχές. Ο χώρος από την πρώτη ανασκαφή του 1900, οπόταν αποκαλύφθηκαν η σκηνή, η ορχήστρα και το μισό κοίλο, έμενε μερικώς επιχωσμένος ώς το 1987. Οι εργασίες συνεχίστηκαν το '91-'93 και το 2002-2006 έγινε ανάταξη εδωλίων, αναλημματικών τοίχων κ.λπ. Η ορχήστρα του θεάτρου (διαμέτρου 16,14 μ.) σώζεται σε άριστη κατάσταση, όχι όμως και η σκηνή από την οποία είναι ορατά μόνο τα θεμέλια του προσκηνίου και των παρασκηνίων. Το σκηνικό οικοδόμημα ήταν ορθογώνιο, μονώροφο αρχικά, με πέντε ανοίγματα όπου τοποθετούνταν ζωγραφικοί πίνακες (το σκηνικό). Στη δεύτερη φάση έγινε διώροφο. Το θέατρο είχε πολύ καλή ακουστική και υπολογίζεται ότι θα χωρούσε 4.600 άτομα.

* ΤΟ ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ βρίσκεται μέσα στα τείχη της αρχαίας πόλης που βλέπει στον ποταμό Αχελώο. Είναι το μεγαλύτερο από τα αποκαλυφθέντα θέατρα του νομού και διατηρούνται σε καλή κατάσταση ορισμένες σειρές εδωλίων, η ορχήστρα και ο αποχετευτικός αγωγός. Το κοίλο του χωρίζεται σε 11 κερκίδες. Σώζονται 33 σειρές εδωλίων με 11 θρόνους (προεδρίες), μία σε κάθε κερκίδα. Υπολογίζεται ότι χωρούσε 6.000 θεατές.

* ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΑΜΦΙΛΟΧΙΚΟΥ ΑΡΓΟΥΣ βρίσκεται σε μια ελαιόφυτη ιδιοκτησία σε απόσταση 12 χλμ. από την Αμφιλοχία κοντά στον σημερινό οικισμό Καινούργιο. Η θέση του έχει επισημανθεί από το 1916 λόγω της υπάρξης 2-3 λαξευτών τοίχων των εδωλίων, αλλά δεν έχει ποτέ ερευνηθεί.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Το Αινιγματικό Αεροδρόμιο του Ντένβερ, στο Κολοράντο των ΗΠΑ σε σχέση με τα Παγκόσμια Νεο-Ταξικά Σχέδια

Στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού Ωκεανού μια ακόμα νεομυθολογία απασχολεί τους ερευνητές των ΗΠΑ. Πρόκειται για το αινιγματικό αεροδρόμιο του Ντένβερ, για το οποίο κυκλοφορούν σκοτεινές φήμες που το εμπλέκουν στα σχέδια της Νέας Τάξης πραγμάτων, ενώ μερικοί άλλοι ισχυρίζονται ακόμα και πως έχει σχέση με το εξωγήινο ζήτημα.
Η λαϊκή ρήση «δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά» φαίνεται να ισχύει στην περίπτωση του συγκεκριμένου αεροδρομίου, το οποίο είναι γεμάτο αποκρυφιστικά και μασονικά σύμβολα, με αποκορύφωμα τις αλλόκοτες τοιχογραφίες. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή και ας προσπαθήσουμε να ρίξουμε φως στα μυστήρια του αεροδρομίου.
Το αεροδρόμιο του Ντένβερ είναι το μεγαλύτερο σε έκταση αεροδρόμιο των ΗΠΑ και το τρίτο στον κόσμο. Με τα 140 Km2 του δεσπόζει σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την πόλη του Ντένβερ και είναι το 5ο αεροδρόμιο των ΗΠΑ από άποψη αριθμού επιβατών, εξυπηρετώντας το 2006 περίπου 50 εκατομμύρια επιβάτες. Η εκπληκτική οροφή του κατασκευάστηκε έτσι που να μοιάζει με τις χιονισμένες οροσειρές του Κολοράντο και το κόστος του ξεπέρασε κατά πολύ τον αρχικό προϋπολογισμό, φτάνοντας στο αστρονομικό ποσό των 4,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Μέχρι εδώ θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί πως όλα είναι καλά, όμως υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που προκαλούν ερωτηματικά, τουλάχιστον στους συνωμοσιολόγους. Παραβλέποντας το γεγονός ότι ξεπεράστηκε κατά πολύ το αρχικό κόστος, μιας και έτσι φαίνεται να συμβαίνει τελικά με όλα τα δημόσια έργα, στο αεροδρόμιο του Ντένβερ φαίνεται πως η υπερβολή έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο. Σύμφωνα με τους ερευνητές, δόθηκε εντολή να κλείσει το παλιό αεροδρόμιο της πόλης, το Stapleton, το οποίο λειτουργούσε υποδειγματικά και χωρίς προβλήματα. Η θέση του νέου αεροδρομίου βρίσκεται σε μια απομονωμένη περιοχή, στην πρωτοφανώς μεγάλη απόσταση των 40 Km από την πόλη. Η πρόσβαση από το Ντένβερ στο αεροδρόμιο, καθώς και ανάμεσα στα διάφορα κτίριά του, γίνεται χάρη σε ένα κολοσσιαίο σιδηροδρομικό δίκτυο, για το οποίο χρησιμοποιήθηκαν χιλιάδες μίλια σιδηροδρομικών γραμμών, ενώ οι οπτικές ίνες που χρησιμοποιήθηκαν, ξεπερνούν τα 5.300 μίλια, δηλαδή το μήκος του ποταμού Νείλου. Ο τεράστιος κεντρικός σταθμός κατασκευάστηκε με μάρμαρο από όλα τα μέρη της Γης, πράγμα ανεξήγητο με βάση τον ήδη επιβαρυμένο προϋπολογισμό.
Η επιλογή της τοποθεσίας φαίνεται να μην ήταν ιδανική, δεδομένου ότι στην περιοχή επικρατούν συνήθως δυσμενείς καιρικές συνθήκες και ισχυροί άνεμοι, που συνεχώς προκαλούν το κλείσιμο του αεροδρομίου και τη ματαίωση εκατοντάδων πτήσεων, γεγονός που δεν συνέβαινε στο Stapleton.
Ένα άλλο αινιγματικό γεγονός είναι ότι χτίστηκαν υπόγεια επίπεδα και κτίρια που στη συνέχεια θάφτηκαν κάτω από χιλιάδες τόνους χώματος, με τη δικαιολογία ότι τα κτίρια εκείνα ήταν ελαττωματικά. Για την κατασκευή των έργων αυτών προσελήφθηκαν εταιρείες και εργάτες που σύντομα απολύονταν προφανώς, όπως λένε κάποιοι, για να μην έχει κανείς πλήρη εικόνα του έργου. Σύμφωνα με τους ερευνητές Alex Cristopher και David Icke, κάτω από το αεροδρόμιο του Ντένβερ υπάρχει μια τεράστια βάση έκτασης περίπου 8 Km2 στην οποία εργάζονται άνθρωποι από κοινού με εξωγήινους. Οι δύο ερευνητές στηρίζουν την άποψή τους σε μαρτυρίες εργατών. Κάποιοι άλλοι αναφέρουν την ύπαρξη 8 υποεπιπέδων και την εκπομπή υπερήχων και υποήχων, εξαιτίας των οποίων αρκετοί επιβάτες αναφέρουν δυσφορία μόλις πατήσουν το πόδι τους στο αεροδρόμιο...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΔΩ

The "mysteries" of Denver Airport - part 1

The "mysteries" of Denver Airport - part 2

Τό όνομα Σήθ, με το οποίο αποκαλούν τον Τυφώνα, σημαίνει "το καταδυναστεύον και καταβιαζόμενον" (αυτό που καταδυναστεύει και καταπιέζει)!

«Ἐν μὲν οὖν τῇ ψυχῇ νοῦς καὶ λόγος ὁ τῶν ἀρίστων πάντων ἡγεμὼν καὶ κύριος Ὄσιρίς ἐστιν, ἐν δὲ γῇ καὶ πνεύμασι καὶ ὕδασι καὶ οὐρανῷ καὶ ἄστροις τὸ τεταγμένον καὶ καθεστηκὸς καὶ ὑγιαῖνον ὥραις καὶ κράσεσι καὶ περιόδοις Ὀσίριδος ἀπορροὴ καὶ εἰκὼν ἐμφαινομένη· Τυφὼν δὲ τῆς ψυχῆς τὸ παθητικὸν καὶ τιτανικὸν καὶ ἄλογον καὶ ἔμπληκτον, τοῦ
δὲ σωματικοῦ τὸ ἐπίκηρον καὶ νοσῶδες καὶ ταρακτικὸν
ἀωρίαις καὶ δυσκρασίαις καὶ κρύψεσιν ἡλίου καὶ ἀφανισμοῖς σελήνης οἷον ἐκδρομαὶ καὶ ἀφηνιασμοὶ καὶ Τυφῶνος· καὶ τοὔνομα κατηγορεῖ τὸ Σήθ, ᾧ τὸν Τυφῶνα καλοῦσι· φράζει μὲν τὸ καταδυναστεῦον καὶ καταβιαζόμενον, φράζει δὲ τὴν πολλάκις ἀναστροφὴν καὶ πάλιν ὑπεκπήδησιν. Βέβωνα δὲ τινὲς μὲν ἕνα τῶν τοῦ Τυφῶνος ἑταίρων γεγονέναι λέγουσιν, Μανεθὼς δ' αὐτὸν τὸν Τυφῶνα καὶ Βέβωνα καλεῖσθαι· σημαίνει δὲ τοὔνομα κάθεξιν ἢ κώλυσιν, ὡς τοῖς πράγμασιν ὁδῷ βαδίζουσι καὶ πρὸς ὃ χρὴ φερομένοις ἐνισταμένης τῆς τοῦ Τυφῶνος δυνάμεως. διὸ καὶ τῶν μὲν ἡμέρων ζῴων ἀπονέμουσιν αὐτῷ τὸ ἀμαθέστατον, ὄνον· τῶν δ' ἀγρίων τὰ θηριωδέστατα, κροκόδειλον καὶ τὸν ποτάμιον ἵππον· περὶ μὲν οὖν τοῦ ὄνου προδεδηλώκαμεν· ἐν Ἑρμοῦ πόλει δὲ Τυφῶνος ἄγαλμα δεικνύουσιν ἵππον ποτάμιον, ἐφ' οὗ βέβηκεν ἱέραξ ὄφει μαχόμενος, τῷ μὲν ἵππῳ τὸν Τυφῶνα δεικνύντες, τῷ δ' ἱέρακι δύναμιν καὶ ἀρχήν, ἣν βίᾳ κτώμενος ὁ Τυφὼν πολλάκις οὐκ ἀνίεται ταραττόμενος ὑπὸ τῆς κακίας καὶ ταράττων. διὸ καὶ θύοντες ἑβδόμῃ τοῦ Τυβὶ μηνός, ἣν καλοῦσιν ἄφιξιν Ἴσιδος ἐκ Φοινίκης, ἐπιπλάττουσι τοῖς ποπάνοις ἵππον ποτάμιον δεδεμένον. Ἐν δ' Ἀπόλλωνος πόλει νενομισμένον ἐστὶ κροκοδείλου φαγεῖν πάντως ἕκαστον· ἡμέρᾳ δὲ μιᾷ θηρεύσαντες ὅσους ἂν δύνωνται καὶ κτείναντες ἀπαντικρὺ τοῦ ἱεροῦ προβάλλουσι καὶ λέγουσιν ὡς ὁ Τυφὼν τὸν Ὧρον ἀπέδρα κροκόδειλος γενόμενος, πάντα καὶ ζῷα καὶ φυτὰ καὶ πάθη τὰ φαῦλα καὶ βλαβερὰ Τυφῶνος ἔργα καὶ μέρη καὶ κινήματα ποιούμενοι.»

(Πλούταρχος, Περί Ίσιδος και Οσίριδος)

Ενας αρχαίος ναός δίπλα στο -προσφάτως ανακαλυφθέν- θέατρο του Δήμου Αχαρνών

Σε απόσταση μόλις 150 μέτρων από την πλατεία του δήμου εντοπίστηκε το κέντρο λατρείας της Ιππίας Αθηνάς.

Τον ναό της Ιππίας Αθηνάς, η οποία λατρευόταν στον αρχαίο δήμο των Αχαρνών, εντόπισαν οι ανασκαφές δίπλα ακριβώς στο αρχαίο θέατρο, το οποίο επίσης ανακαλύφθηκε πρόσφατα! Ενας ισχυρός τοίχος χτισμένος με μεγάλους ογκολίθους είναι η πρώτη ένδειξη για τον ναό, συγκεκριμένα το θεμέλιο της κρηπίδας του, όπως πιστεύει η αρχαιολόγος κυρία Μαρία Πλάτωνος η οποία διενεργεί την ανασκαφική έρευνα. Και όταν απομακρυνθεί το παλιό ισόγειο εργαστήριο αλουμινοκατασκευών που βρίσκεται από πάνω, ο δρόμος θα είναι ελεύθερος για την αποκάλυψη του σημαντικότατου ιερού των Αχαρνέων.

Η θέση του μάλιστα όπως και του αρχαίου θεάτρου φυσικά, σε απόσταση μόλις 150 μέτρων από την κεντρική πλατεία του σύγχρονου δήμου, μαρτυρεί ότι το κέντρο και του αρχαίου δήμου βρισκόταν ακριβώς εκεί!

Αλλά δεν ήταν αυτή η μόνη έκπληξη που επεφύλαξε στο κοινό της η κυρία Πλάτωνος προχθές το βράδυ στην ομιλία της στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης σχετικά με τον «πολυανθρωπότερο», κατά τον Θουκυδίδη, δήμο της πόλης-κράτους των Αθηνών. Το μεγαλύτερο νεκροταφείο που έχει ανασκαφεί ως τώρα, με 400 τάφους και εντυπωσιακά ευρήματα, βρέθηκε στην περιοχή του Σιδηροδρομικού Κέντρου Αχαρνών. Μικρότερα νεκροταφεία και μεμονωμένοι τάφοι, οδικές αρτηρίες, παρόδια ιερά, αρδευτικά έργα, ρωμαϊκές βίλες, πολλά επιτύμβια μνημεία και σημαντικές επιγραφές φανερώνουν τον πλούτο και την άνθηση μιας μεγάλης περιοχής επί αιώνες.

Μία πολύ σημαντική επιγραφή του 4ου αιώνα π.Χ. στην οποία αναφέρεται το ιερό της Αθηνάς Ιππίας και το θέατρο των Αχαρνών- βρέθηκε σε δεύτερη χρήση ως κάλυμμα αγωγού σε δημόσιο βαλανείο πίσω από τη βυζαντινή εκκλησία του Αϊ-Γιάννη κοντά στο θέατρο αποτελεί μία ακόμη επιβεβαίωση του κέντρου του αρχαίου δήμου, ενώ τη θέση του ιερού της Ιππίας Αθηνάς φανερώνουν δύο αναθηματικές επιγραφές: η μία από κάποια ιέρεια της θεάς και η άλλη από έναν άνδρα ονόματι Πομπήιο ο οποίος αφιέρωνε στον ναό για τα αγροτικά Διονύσια.

Ανάμεσα στο μέγα πλήθος των ευρημάτων αξίζει να αναφερθεί και η μαρμάρινη θήκη η οποία βρέθηκε κοντά στο δημαρχείο των Αχαρνών και περιλάμβανε μια χάλκινη υδρία με έξι αλάβαστρα από φλεβωτό μάρμαρο, δύο από τα οποία έφεραν επικάλυψη χρυσού. Επίσης μια μαρμάρινη σαρκοφάγος που περιείχε περίπου 100 αστραγάλους (αρχαίο παιχνίδι) καθώς και οστέινα εργαλεία που πιθανώς είχαν σχέση με το επάγγελμα το νεκρού.
Εκπληκτικά εξάλλου ήταν τα ευρήματα από το νεκροταφείο του Σιδηροδρομικού Κέντρου, μεταξύ των οποίων ένας πήλινος λέβητας γνωστού αθηναίου ζωγράφου του 5ου αιώνα π.Χ. με παράσταση συμποσίου του Διονύσου με τον Ηρακλή, ένας οξύκορφος αμφορέας παναθηναϊκού τύπου της αρχαϊκής εποχής με παράσταση ιππέων και την επιγραφή «Νικίας εποίησεν», πολλές λήκυθοι με παραστάσεις μαχών, αρματοδρομιών και νεκροδείπνων, λουτροφόροι, πινάκια, αλλά και μικρά αγγεία για αρωματικές ύλες, ειδώλια, ζώδια και άλλα. Κερκίδα κάτω από τα θεμέλια καφετέριας.
Η ανακάλυψη του θεάτρου, επίσης από την κυρία Πλάτωνος, στο πλαίσιο του ερευνητικού έργου της Β Δ Εφορείας Αρχαιοτήτων, ήταν εκείνη που επιβεβαίωσε τη θέση του αρχαίου δήμου, όπου θα πρέπει να αναζητηθούν ακόμη η αγορά, οι ναοί και άλλα δημόσια οικοδομήματα.

Ως τώρα έχει έλθει στο φως η μία κερκίδα του θεάτρου, με ένδεκα σειρές εδωλίων σε ημικυκλική διάταξη, ενώ μια δεύτερη, της οποίας ανασκάφηκε μικρό τμήμα, συνεχίζεται, όπως πιστεύει η αρχαιολόγος, κάτω από το θεμέλιο νεόκτιστης καφετέριας. «Πιθανώς πάνω από τα εδώλια είχε τοποθετηθεί ξύλινη επένδυση, ενώ για μεγαλύτερη άνεση χρησιμοποιούσαν κατά τις παραστάσεις μικρά υφασμάτινα μαξιλάρια» είπε η κυρία Πλάτωνος, δίνοντας μια ιδέα για τη λειτουργία του θεάτρου. Ωστόσο οι ανασκαφές έχουν διακοπεί ώσπου να γίνουν απαλλοτριώσεις τριών οικοπέδων και της... καφετέριας. Οσο για τα άλλα δημόσια οικοδομήματα, «πρέπει να αναζητηθούν γύρω από το θέατρο σε μια ζώνη που ορίζεται από την πλατεία του Αγίου Βλασίου ως τους λόφους των Αγίων Σαράντα Μαρτύρων και του Προφήτη Ηλία» πρόσθεσε. «Τραχείς, απαίδευτους και άμουσους», χαρακτηρίζει ο Αριστοφάνης τους Αχαρνείς, αλλά μόνο κατά το πρώτο- λόγω της γειτνίασής τους με την Πάρνηθα - ήταν ακριβής, όπως επιβεβαιώνεται από τα αρχαιολογικά ευρήματα.

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

ΜΟΥΣΑΙΟΥ: ΗΡΩ ΚΑΙ ΛΕΑΝΔΡΟΣ * MUSAIOS: HERO AND LEANDER

ΕΧΩΝ ΣΕΘΕΝ ΑΣΤΕΡΑ ΛΥΧΝΟΝ...
Μοῦνον ἐμοὶ ἕνα λύχνον ἀπ' ἠλιβάτου σέο πύργου
ἐκ περάτης ἀνάφαινε κατὰ κνέφας, ὄφρα νοήσας
ἔσσομαι ὁλκὰς Ἔρωτος ἔχων σέθεν ἀστέρα λύχνον.
Μουσαίος, Ηρώ και Λέανδρος (στ. 210-212)

ΤΟΝ ΛΥΧΝΟ ΣΟΥ ΕΧΟΝΤΑΣ ΓΙ' ΑΣΤΕΡΙ...
Μόνο ένα λύχνο για μένα ψηλά από τον ηλίβατο πύργο σου
από πέρα, άναβε μές στο σκοτάδι, ώστε μόλις τον εννοήσω
να γίνομαι τού Έρωτος ολκός, τον λύχνο σου έχοντας για αστέρι!
Απόδοση: Γιώργος Λαθύρης

ΜΕ ΤΟΝ ΛΥΧΝΟ ΤΟΥ ΑΣΤΡΟΥ...
Με το λύχνο του άστρου, στους ουρανούς εβγήκα.
Στο αγιάζι των λειμώνων, στη μόνη ακτή του κόσμου.
Που να βρω την ψυχή μου, το τετράφυλλο δάκρυ!
Ελύτης, Άξιον Εστί

ΠΗΓΗ: http://heliodromion.blogspot.com/2009...

Ο Κεραυνός...

Τὰ δὲ πάντα οἰακίζει Κεραυνός.

Ο Κεραυνός κατευθύνει τα πάντα!

(Ηράκλειτος, απόσπ. 64)