Google+ Followers

3 Σεπτεμβρίου 2009

Το τελευταίο "αντίο" στον φίλο Λεωνίδα Μάνδρα -Αλκαίο.

Η κηδεία του οφθαλμίατρου, Λεωνίδα Μάνδρα, που έφυγε ξαφνικά στις 27 Αυγούστου, θα γίνει το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου στις 5 μ.μ. στο νεκροταφείο Χαλκίδας, με ευθύνη του ΔΣ του Συλλόγου Περιβάλλοντος Χαλκίδας και φίλων του.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Χαλκίδας εκφράζει την οδύνη του για τον ξαφνικό χαμό του Λεωνίδα Μάνδρα, πρωτεργάτη και ιδρυτικού μέλους του Συλλόγου, Πρόεδρο του Διοικητικού του Συμβουλίου για πολλά χρόνια και αντιπρόεδρος του ΔΣ στην τρέχουσα θητεία του.

Η Μαίρη Χουλιέρη-Τσουκαλά, Γραμματέας του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Χαλκίδας έστειλε το παρακάτω μήνυμα:

"Ο Λεωνίδας δεν είναι πιά μαζί μας. Φαίνεται απίστευτο! Ο άνθρωπος που μαχόταν όλη του τη ζωή για τις ιδέες του, τα πιστεύω του, ο άνθρωπος, ο γιατρός, ο τίμιος ηθικός Λεωνίδας Μάνδρας. Ο φίλος μας, ο συνάνθρωπος (πάντα ήταν κοντά στον άνθρωπο) ο λάτρης της ιστορίας, της ελληνικής γλώσσας, της φιλοσοφίας και των αρχαιοελληνικών αρχών, ο ακούραστος συνειδητός πολίτης, ο ιδρυτής του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Χαλκίδας, ο παθιασμένος οικολόγος έφυγε.

Έτοιμος, με το νόμισμα στην τσέπη και όχι στο στόμα, όπως εκμυστηρεύτηκε το τελευταίο του απόγευμα στον επιστήθιο φίλο του, πέρασε τις πύλες του Αχέροντα. Έφυγε όπως ήθελε. Μέσα στην θάλασσα που ήταν η μεγάλη του αγάπη. Οι θεοί του τον αγάπησαν. Ακουσαν τα λόγια του, όταν κάποιο βράδυ σε μάζωξη του Δ.Σ. του συλλόγου μας είπε: « Θέλω να πεθάνω μέσα στην θάλασσα. Κάνοντας κατάδυση.» και εκπλήρωσαν την επιθυμία του. Και γιατί όχι. Ήταν ένας άνθρωπος που νοιαζόταν για όλη την κτίση. Για τους ανθρώπους, τα ζώα, τη φύση.

Όλοι εμείς που χρόνια μαζί του στον σύλλογο ζούσαμε ζεστές, ανθρώπινες βραδιές, θα τον θυμόμαστε πάντα να έρχεται κάθε Δευτέρα βράδυ με μια σακούλα γεμάτη πλαστικά, χαρτιά και ότι άλλο είχε μαζέψει για να ανακυκλώσει στον δρόμο του από το ιατρείο στα γραφεία του συλλόγου. Έφευγε με μια άλλη σακούλα, γεμάτη με ψίχες ψωμιού που είχε πάρει από το βραδινό μας φαγητό (το καθιερωμένο μετά το συμβούλιο στο ίδιο πάντα ταβερνάκι εδώ και χρόνια) για να ταΐσει τα περιστέρια στο μπαλκόνι του ιατρείου του στην Αγία Βαρβάρα. Κάποιο βράδι είχε έρθει στο σύλλογο με μια γλάστρα με ένα ημιξεραμένο φυτό. Δεν άντεχε να το αφήσει στα σκουπίδια που κάποιος το είχε πετάξει. "Εδώ κάποιος θα του ρίχνει λίγο νεράκι" είχε πεί. Το πάθος του για την σωστή χρήση της γλώσσας, μας είχε οδηγήσει πολλά βράδια σε ατέλειωτες συζητήσεις γύρω από την φιλοσοφία των λέξεων και το μεγαλείο της αρχαιοελληνικής γραμματείας. Ήταν εκείνος που μας έφερνε ταινίες ελληνικής μυθολογίας για τα παιδιά μας, κείμενα από εφημερίδες και ότι θεωρούσε ότι μπορεί να ενδιαφέρει τον καθένα από εμάς ξεχωριστά. Τα δείπνα που καθιέρωσε με ομιλίες και συζητήσεις για την αρχαία Ελλάδα θα μείνουν στην μνήμη της πόλης.

Αυτός ήταν ο Λεωνίδας. Και πολλά ακόμη. Ένας σπάνιος άνθρωπος. Η τελευταία πρόταση του τελευταίου ηλεκτρονικού μηνύματος που έλαβα από εκείνον δυο μέρες πριν φύγει, έγραφε: "Ζήσε την ζωή σου έτσι, ώστε όταν πεθάνεις να είσαι ο μόνος που θα χαμογελάς ενώ όλοι γύρω σου θα κλαίνε". Και τα κατάφερε! Καλό σου ταξίδι αγαπημένε μας φίλε!"

Ο Μηνάς Πατσουράκης από το "Κοινόν Ευβοέων" στέλνει το δικό του αντίο:

"Καλό κατευόδιο φίλε Λεωνίδα Αλκαίε, Στις 27 Αυγούστου "2009" έφυγε από τη ζωή ο Λεωνίδας Αλκαίος Μάνδρας, μοναχικός ασυμβίβαστος Ελληνας που μας άφησε πρόωρα και μας γέμισε θλίψη, συμποσίαρχος των Δειπνοσοφιστών, ο οποίος ξεκίνησε και τα Δείπνα στην Χαλκίδα Θα θυμόμαστε πάντα την καλοκάγαθη παρουσία του, την συνεπή προσωπική του διαδρομή υπέρ των ελληνικών πραγμάτων. Αλκαίε, καλό σου ταξίδι".

ΠΗΓΗ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ