Google+ Followers

2 Σεπτεμβρίου 2008

ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΑΡΡΙΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΚΑΙ ΤΑ ΙΕΡΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΤΡΩΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Ο ΑΡΡΙΑΝΟΣ γεννήθηκε στη Νικομήδεια της Βιθυνίας γύρω στο 95 μ.χ.Σε νεαρή ηλικία πήγε στη Νικόπολη της Ηπείρου και μαθήτευσε κοντά στο Στωικό φιλόσοφο Επίκτητο.
Αργότερα,γύρω στο 120 μ.χ. επισκέφτηκε την Αθήνα,όπου παρακολούθησε μαθήματα ρητορικής και φιλοσοφίας.Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αδριανός εκτιμώντας τις αρετές του τον προσκάλεσε στη Ρώμη.Του έδωσε τα δικαιώματα του Ρωμαίου πολίτη και τον ονόμασε Φλάβιο,προσωνυμία της αυτοκρατορικής οικογένειας στην οποία ανήκε ο ίδιος.
Γύρω στο 130 μ.χ. στάλθηκε στην επαρχία(Ρωμαική πλέον) της Καππαδοκίας με το αξίωμα του διοικητή.Το αξίωμά του του έδινε την ευκαιρία να ταξιδεύει συχνά και να συλλέγει πληροφορίες για τη συγγραφή διαφόρων έργων του.Μετά από μακρόχρονη παραμονή στην Καππαδοκία,επέστρεψε στην Αθήνα,όπου ανακηρύχθηκε Αθηναίος πολίτης και τιμήθηκε με το αξίωμα του επώνυμου άρχοντα.Σε μεγάλη πια ηλικία επέστρεψε στη γενέτειρά του,τη Νικομήδεια,όπου αφοσιώθηκε στη συγγραφή των έργων του και πέθανε περίπου το 180 μ.χ.
Ο μεγάλος θαυμασμός που έτρεφε ο ΑΡΡΙΑΝΟΣ για τον Αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό και ιδιαίτερα για τους Αρχαίους Ιστορικούς,εξαιτίας της παιδείας και της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ,υπήρξε η αιτία που τον οδήγησε στην απόφαση να εξιστορήσει την εκστρατεία του ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ. Άλλωστε, ο ΑΡΡΙΑΝΟΣ είχε την πεποίθηση πως οι προηγούμενοι συγγραφείς,αν και πολυάριθμοι,είχαν "κρύψει" τον πραγματικό ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ πίσω από άκριτες ανεκδοτολογικές και φανταστικές διηγήσεις._
(Ο βίος του ΑΡΡΙΑΝΟΥ,αλλά και τα αποσπάσματα που ακολουθούν,είναι από τη σειρά της DeAGOSTINI, "ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΛΑΣΙΚΟΙ", ΑΡΡΙΑΝΟΣ-ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΝΑΒΑΣΙΣ,σε μετάφραση Μαρίας Παναγιώτου).

Να τι γράφει ο ίδιος στο κεφάλαιο 12 του Α' τόμου,για τον εαυτό του και τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ:

"...Ο Αλέξανδρος, εξάλλου,δεν πήρε ποτέ μέρος σε κοινή εκστρατεία μαζί με κάποιους άλλους,ούτε και βρέθηκε αντιμέτωπος με το βασιλιά των Περσών.Αυτός το μόνο που έκανε ήταν να αντικρούει όποιον τον εμπόδιζε να φτάσει στη θάλασσα.Κανείς δεν είχε επαναλάβει κατορθώματα τόσο πολλά και λαμπρά,ούτε από τους Έλληνες ούτε από τους βαρβάρους.Αυτός ήταν κατ'αρχάς ο λόγος που με οδήγησε να ξεκινήσω τη συγγραφή αυτού του έργου,επειδή θεωρώ τον εαυτό μου επαρκή για να αναλάβει ένα τέτοιο εγχείρημα.Και ό,τι έχει να κάνει με μένα νομίζω πως δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία,και ούτε υπάρχει κάποιος λόγος να πω ποιός είμαι,αυτό είναι ούτως ή άλλως γνωστό,όπως γνωστά είναι ο τόπος καταγωγής μου,η οικογένειά μου και τα αξιώματα που κάποτε κατείχα.Στην αφήγηση αυτή πάντως θα αναφερθούν και η οικογένειά μου και η πατρίδα και τα αξιώματα που κατείχα από τα νεανικά μου χρόνια.Γι'αυτό και πιστεύω πως είμαι από τους ικανούς(στο λόγο) ανάμεσα στους Έλληνες,όπως πιστεύω πως και ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ υπήρξε ο ικανότερος από τους πολεμιστές...."

____________ ____________ __________
Για να δούμε τώρα τι μας λέει ο ΑΡΡΙΑΝΟΣ, ξεκινώντας την εξιστόρηση των κατορθωμάτων του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ:

Τόμος Α'.κεφ.1.
"Λέγεται ότι ο Φίλιππος πέθανε την εποχή που επώνυμος άρχοντας στην Αθήνα ήταν ο Πυθόδηλος.Όταν,λοιπόν,ο Αλέξανδρος περέλαβε τη βασιλεία,μια και ήταν γιος του Φιλίππου,πήγε στην Πελοπόννησο' εκείνη την εποχή ο Αλέξανδρος ήταν πάνω κάτω είκοσι χρόνων.Αφού μάζεψε τους κατοίκους της Πελοποννήσου,αξίωσε να του αναθέσουν την ηγεσία της εκστρατείας ενάντια στους Πέρσες,αφού,έτσι κι αλλιώς,την είχαν παραχωρήσει στον Φίλιππο.Και η αξίωση έγινε δεκτή απ'όλους εκτός από τους Λακεδαιμόνιους.Γιατί αυτοί αντέταξαν πως δεν είναι συνηθισμένοι να ακολουθούν άλλους,μα να ηγούνται οι ίδιοι....."

Τόμος Α'.κεφ.11.
"Όταν λοιπόν ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ κανόνισε τα πράγματα(στη Νότια Ελλάδα),επέστρεψε στη Μακεδονία,όπου θυσίασε στον ΔΙΑ,ακολουθώντας το τυπικό που είχε θεσμοθετήσει ο Αρχέλαος,και προσευχήθηκε στα Ολύμπια των Αιγών.Κάποιοι ισχυρίζονται πως διοργάνωσε και αγώνες για να τιμήσει τις Μούσες.Και μάλιστα λένε πως τότε άρχισε να ιδρώνει το άγαλμα του Θρακιώτη μουσικού Ορφέα,του γιου του Οιάγρου,και κάθε μάντης έδινε τη δική του εξήγηση γι'αυτό το περίεργο συμβάν.Ο Αρίστανδρος,ένας μάντης από την Τελμισσό,ήταν ο μόνος που ορμήνεψε τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ να είναι θαρραλέος,γιατί αυτό ήταν σημάδι πως οι ποιητές και οι συνθέτες θα κουράζονταν πολύ για να καταφέρουν να εγκωμιάσουν και αυτόν και τα έργα του.....
.....Και όταν βρέθηκε στον Ελαιούντα,προσέφερε θυσίες πάνω στον τάφο του Πρωτεσίλαου,θέλοντας να τιμήσει με αυτό τον τρόπο τον πρώτο Έλληνα,από αυτούς που εκστράτευσαν με τον Αγαμέμνονα στην Τροία,που βρέθηκε στην Ασία.Σκοπός της θυσίας ήταν να έχει και η δική του αποστολή την αίσια έκβαση που είχε και η απόβαση του Πρωτεσίλαου......
.....Ο ίδιος ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ,σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη,πέρασε από τον Ελαιούντα στ λιμάνι των Αχαιών κυβερνώντας το πιο λαμπρό από τα πολεμικά πλοία του στόλου.Λένε ακόμη πως έκανε στάση στο μέσον του Ελλήσποντου,θυσίασε έναν ταύρο στον Ποσειδώνα και προσέφερε σπονδές στις Νηρηίδες από χρυσή κανάτα.Και σύμφωνα με αυτά τα λεγόμενα,ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ήταν ο πρώτος που κατέβηκε και πάτησε με τα όπλα του το Ασιατικό χώμα,ενώ έστησε βωμούς και στο σημείο της Ευρώπης από το οποίο αναχώρησε και στο πρώτο μέρος της Ασίας όπου έφτασε,για να τιμήσει τον Αποβατήριο ΔΙΑ,την Αθηνά και τον Ηρακλή.Μόλις έφτασε στην Τροία,αμέσως τέλεσε θυσία προς τιμήν της Τρωαδίτισσας Αθηνάς και άφησε ως ανάθημα τα όπλα του.Στη θέση τους πήρε τα ΙΕΡΑ ΟΠΛΑ που βρίσκονταν εκεί από την εποχή του Τρωικού Πολέμου.Και,όπως λέγεται,τα όπλα αυτά οι συνοδοί του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ τα κουβαλούσαν πάντα κοντά του όταν πολεμούσε.Τέλος,φημολογείται πως τέλεσε θυσία στο βωμό του Ερκείου ΔΙΑ,για να κατευνάσει την οργή του Πριάμου που καταδίωκε από γενιά σε γενιά την οικογένεια του Νεοπτόλεμου,στην οποία ανήκε και αυτός."

Τόμος Α',κεφ.12:
"Μετά την άφιξή του στην Τροία,δέχτηκε χρυσό στεφάνι από τον κυβερνήτη Μενοίτιο,ενώ ταυτόχρονα ήρθε από το Σιγείο ο Αθηναίος Χάρης και άλλοι Έλληνες αλλά και επιχώριοι...
Αυτή είναι η μία άποψη,ενώ μια άλλη υποστηρίζει πως αυτός προσέφερε στεφάνι στον τάφο του Αχιλλέα και ο Ηφαιστίωνας στον τάφο του Πάτροκλου.Και λένε ακόμη πως ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ εγκωμίασε τον Αχιλλέα για την ευτυχία που του έλαχε,να τον αναφέρει ο Όμηρος......"
__________ ___________ ________________ _______

"Γι'αυτό και πιστεύω πως είμαι από τους ικανούς(στο λόγο) ανάμεσα στους Έλληνες,όπως πιστεύω πως και ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ υπήρξε ο ικανότερος από τους πολεμιστές...."


"Από γενιά σε γενιά την οικογένεια του Νεοπτόλεμου,στην ΟΠΟΙΑ ΑΝΗΚΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ(Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ)!!!!!!!!!!!!!!

"Προσέφερε θυσίες πάνω στον τάφο του Πρωτεσίλαου,θέλοντας να τιμήσει με αυτό τον τρόπο τον πρώτο Έλληνα,από αυτούς που εκστράτευσαν με τον Αγαμέμνονα στην Τροία,που βρέθηκε στην Ασία."!!!!!!!!!!!!!!

"Πήρε τα ΙΕΡΑ ΟΠΛΑ που βρίσκονταν εκεί από την εποχή του Τρωικού Πολέμου."

ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΙΓΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΑΝ ΗΘΕΛΑΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ "ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ" ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΣΒΗΣΟΥΝ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΩΝ ΕΧΘΡΩΝ ΜΑΣ ΝΑ ΥΒΡΙΖΟΥΝ.

ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΜΩΣ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΕΧΘΡΟΙ ΟΤΙ ΤΑ ΙΕΡΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΤΡΩΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΘΑ ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΤΟΥΝ.ΚΑΙ ΤΟΤΕ Η ΝΕΜΕΣΙΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΣΩΠΗΤΗ!!!!!!!!

ΕΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ.
Πλάτων Πισατίδης



ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: ΑΛΦΕΙΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ