Google+ Followers

21 Μαΐου 2008

ΟΙ ΦΙΛΙΟΙ ΛΑΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΗΓΕΤΕΣ ΚΙ ΟΧΙ... ΔΟΥΛΟΙ!


Στην Ιστορία και τη φιλοσοφία της αρχαίας Ελλάδας βρίσκεται το «κλειδί» της επιτυχίας για την ελληνική οικονομία και την ανάπτυξη της χώρας μας, σύμφωνα με τον πρύτανη του Πανεπιστημίου «European School of Economics», κοινωνιολόγο, καθηγητή, Στέφανο Ντ' Aννα.

«Οι Έλληνες πρέπει να επιστρέψουν στην εποχή που τους έκανε δημοφιλείς σε όλο τον πλανήτη και μόνο όταν ανακαλύψουν και θυμηθούν τις ρίζες και την ταυτότητά τους θα μπορέσει και πάλι η χώρα να καταστεί ο φάρος του κόσμου.

Η Ελλάδα έχει το προνόμιο να διαθέτει έναν θησαυρό, την ιστορία και τη φιλοσοφία της- που δεν κατέχει κανείς άλλος, ωστόσο οι Έλληνες δεν τον εκμεταλλεύονται», δήλωσε ο κ. Ντ' Άννα, στο περιθώριο εκδήλωσης που διοργάνωσε ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βόρειας Ελλάδας (ΣΒΒΕ), σε συνεργασία με το Ελληνο-ιταλικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης.

Επίσης, ο κ. Ντ' Αννα παρατήρησε πως, σε αντίθεση με το ένδοξο παρελθόν της, από τη σύγχρονη Ελλάδα λείπουν οι ηγέτες: «Το καλύτερο προϊόν για κάθε χώρα είναι να αναπαράγει ηγέτες. Κάποτε η Ελλάδα κρατούσε τα ηνία σε όλους τους τομείς και διέπρεπε, κάτι που δεν συμβαίνει σήμερα».


ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ