Google+ Followers

27 Μαρτίου 2008

«Ουδέποτε ώφθη γελών...»


"Eίχε ενοχληθεί σφόδρα παλιά ο Δημήτρης Μαρωνίτης που στις συνεντεύξεις του ο Θανάσης Λάλας έβαζε συχνά μέσα σε παρένθεση τη λέξη «γέλια», τη στιγμή που ολοκλήρωνε την απάντηση ο συνομιλητής του. Κι όταν ρωτήθηκε ο δημοσιογράφος γιατί η συχνή χρήση της επίμαχης λέξης, απάντησε πως η παράθεσή της, όταν και όπου συμβαίνει να υπάρξουν γέλια, δίνει το σωστό νόημα στις φράσεις που προηγούνται. Όσο κι αν το φαινόμενο αυτό συγγενεύει με την αμετροέπεια ορισμένων ραδιοφωνικών παρουσιαστών που ξεσπάνε συχνά, μαζί με τους καλεσμένους τους, σε ηχηρά γέλια ώστε να νιώσουν υποχρεωμένοι να ενθουσιαστούν όσοι συμβαίνει να τους ακούνε, το φαινόμενο αυτό γίνεται σχεδόν αδιάφορης σημασίας μόλις αντικρύσεις στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο τις φωτογραφίες μιας ιδιαίτερα σεβαστής μερίδας πολιτικών και καλλιτεχνών. Ενώ αλληλοσυγχαίρονται για τη νίκη ενός υποψηφίου μέσα στο ίδιο τους το κόμμα, ή ανακοινώνουν το πρόγραμμά του, γελάνε σάμπως η νίκη να έχει ήδη αποδείξει πως αυτός που επικράτησε υπήρξε ο αποτελεσματικότερος, ή το πρόγραμμα έχει πλήρως πραγματοποιηθεί...
Δεν είναι όμως να απορεί κανείς, ή μάλλον μπορεί να είναι απολύτως βέβαιος για το τι μπορεί να φτιάξουν όλοι αυτοί, αν αναλογιστεί πόσα λίγα πράγματα κατόρθωσε ο ίδιος ο Χριστός που σύμφωνα με τη θαυμαστή ρήση «ουδέποτε ώφθη γελών, αλλά πολλάκις κλαίων».

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ