Google+ Followers

15 Μαρτίου 2008

ΙΔΕΣ, ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑΤΑ ΟΜΟΓΝΩΜΟΥΜΕ, ΚΑΘΩΣ ΕΙΣ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΚΑΙ ΕΙΣ ΟΛΑ Τ΄ ΑΛΛΑ ΕΡΓΑ

"Ψυχ μεγάλη κα γλυκειά, μετ χαρς σ᾿ τ λέω:

Θαυμάζω τς γυνακες μας κα στ᾿ νομά τους μνέω.

φοβήθηκα κάποτε μ δειλιάσουν κα τς παρατήρησα διάκοπα.

πόψε, ν εχαν τ παράθυρα νοιχτ γι τ δροσιά, μία π᾿ ατές, νεώτερη, πγε ν τ κλείσει, λλ μία λλη τς επε: «χι, παιδί μου· φησε ν μπε μυρωδι π τ φαγητά· εναι χρεία ν συνηθίσουμε».

Κι τσι λέγοντας ματάνοιξε τ παράθυρο, κα πολλ μυρωδι τν ρωμάτων χυνότουν μέσα κι γιόμισε τ δωμάτιο.

Κα πρώτη επε: «Κα τ εράκι μας πολεμάει».

Μία λλη στεκε σιμ ες τ τοιμοθάνατο παιδί της.

Κα λλη επε χαμογελώντας, ν διηγηθε καθεμία τ᾿ νειρό της.

Κα μία επε: «Μο φαινότουν τι λοι μες, ντρες κα γυνακες, παιδι κα γέροι, μαστε ποτάμια, ποι μικρά, ποι μεγάλα, κι τρέχαμε νάμεσα ες τόπους φωτεινούς, ες τόπους σκοτεινούς, σ λαγκάδια, σ γκρεμούς, πάνου κάτου, κι πειτα φθάναμε μαζ στ θάλασσα μ πολλ ρμή».

Κα μία δεύτερη επε:

γώ δα δάφνες. - Κι γ φς...

- Κι γ σ᾿ φωτι μίαν μορφη π᾿ στράφταν τ μαλλιά της.

Κα φο λες διηγήθηκαν τ νείρατά τους, κείνη ποχε τ παιδ τοιμοθάνατο επε: «δές, κα ες τ νείρατα μογνωμομε, καθς ες τ θέληση κα ες λα τ᾿ λλα ργα». Κα λες ο λλες συμφώνησαν κι τριγυρίσαν μ γάπη τ παιδί της πού χε ξεψυχήσει.

δού, ατς ο γυνακες φέρνονται θαυμαστά· ατς εναι μεγαλόψυχες, κα λένε τι μαθαίνουν πό μας· δ δειλιάζουν, μολονότι τος πάρθηκε λπίδα πο εχαν ν γεννήσουν τέκνα γι τ δόξα κα γι τν ετυχία. μες λοιπν μπορομε ν μάθουμε π᾿ ατς κα ν τς λατρεύουμε ως τν στερη ρα."

( ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ )



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΟΙ 10 ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 7 ΗΜΕΡΩΝ

Ειπόντος τινός:
«Ω, Λεωνίδα, προς πολλούς μετ' ολίγων διακινδυνεύσων ούτως πάρει;»
Λεωνίδας έφη: «Ει μεν οίεσθέ με τωι πλήθει δειν πιστεύειν, ουδ' η πάσα Ελλάς αρκεί -βραχεία γαρ μοίρα του εκείνων πλήθους εστίν- ει δε ταις αρεταίς, και ούτος ο αριθμός ικανός


Όταν κάποιος του είπε:
«Με τόσους λίγους έρχεσαι, Λεωνίδα, να διακινδυνεύσεις απέναντι σε τόσους πολλούς;»
Ο Λεωνίδας είπε: «Αν πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στο πλήθος, δεν αρκεί ούτε ολόκληρη η Ελλάδα -αφού αποτελεί μικρό μέρος σε σχέση με το πλήθος εκείνων. Αν όμως πιστεύετε ότι πρέπει να βασιζόμαστε στις αρετές του καθενός, τότε και ο αριθμός αυτός είναι ικανός


(Πλούταρχος, Λακωνικά Αποφθέγματα)

Μανθάνειν ἐν μὲν τῷ Οὐρανῷ τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῇ Γῇ τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι.

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τῆς ζωῆς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν!

Ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶσ’ ὑπὸ χθόνα· οἶδε μὲν βίου τελευτάν, οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν!


Πίνδαρος, Ποιητὴς τῶν Ἱερῶν Ἀγώνων τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ Προφήτης τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Δελφοῖς.



Και τί να πω αύριο στον Ήλιο;

«Σήκω, σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει

η παλιά φιδομάνα και που τώρα

πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει

στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»;

«Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι,

κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου,

τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω

στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει

τη γη κι ο οσκρός* του αρχίνισε να τρέχει

στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»;


«Ο διθύραμβος του Ρόδου», Άγγελος Σικελιανός


* οσκρός = κεντρί, δηλητήριο
Ο Έλληνας, τέκνο του ΔευκΑλίωνος, μάχεται συνΕχώς!

ΕΦ-ΗΜΕΡΙΔΕΣ